·1025 syf.··Beğendi
···Okunma: 04 Nisan 2020 11:43 Kitabı ilk kez 2018 yazında okumaya başlamıştım. Yarısını okuduktan sonra şehir dışına çıkmak zorunda kaldım. Sonra araya başka kitaplar girdi, bir süre ayrı düştük. Sonra kitabı tekrar elime aldığımda ilk 450 sayfayı nasıl baştan okurum diye düşündüm. Tümüyle unutmuş değildim ama yine de kopukluk olacağını düşündüğüm için spoiler yemekten de korkarak kitabın özetini ve karakterlerin özellikleri ile ilgili araştırmalar yaptım ve Vikipedi de kitabın her bölümünün bir paragraf kadar anlatıldığı bir sayfa buldum. Kafamda herşeyin tekrar yerine oturmasıyla tekrar okumaya koyuldum. Bazen o kadar heyecanlı sahneler geçti inanın başından kalkamadığım zamanlar oldu.
Kitabı bitirdikten sonra 4-5 sezonluk bir dizi bitirmişliğin yoğunluğuna, hatırasına, hafif de yorgunluğuna sahip olacaksınız. Her bölümün sonunda diğer sahneyi okumayı sonraya erteleyemeyeceğiniz bir kitap. Karakter işlemeleri o kadar ince, detaylı ve yerindeki herhangi bir karakter kişiliğine aykırı bir davranış sergilese bunu farkedebilecek kadar yakın tanıyabiliyorsunuz onları.
Okuduğunuz her olay mutlaka ilerde yaşanacak başka bir olayın sebebi, hiç bir detay unutulmamış. Özellikle kitabın sonundaki mahkeme salonunda, savcı ve avukatın konuşmalarında bütün kitabın özetine bütün yaşanmışlıklara, olayların birbiriyle ilişiğine, yapılan her davranışın nasıl gün yüzüne çıktığına şahit oluyorsunuz. Savunma ve iddia makamının konuşmaları o kadar incE hesaplanmış ki hayranlıkla izliyorsunuz. İki tarafa da hak veresiniz de gelmiyor değil. Ama kafanızda hiçbir soru işareti de kalmıyor ayrıca.
Her neyse, kitap övülmekle bitecek bir kitap değil zaten. O yüzden yavaş yavaş incelememi sonlandırayım.
Suç ve Ceza'yı okuyan okurlara mutlaka tavsiye edebileceğim bir kitap.
Ayrıca her ikisini de okumayan okurlar için Gogol'ün Ölü Canlar kitabını Karamazov Kardeşler'den önce okumasını tavsiye ederim. Dostoyevski üç dört yerde bu kitaba gönderme yapıyor çünkü.
Kendisinin bir Gogol hayranı hatta "hepimiz Gogol'ün paltosundan çıktık" lafını da duymuşsunuzdur.
Ernest Hemingway'in hiçbir zaman böyle kitap yazamayacağını söylemiş
Asla okuduktan sonra, hatta uzun zaman sonra bile "okudum ama pek hatırlamıyorum" diyemeyeceğiniz bir başyapıt. Herkese keyifli okumalar, güzel izler bırakması dileğiyle...