||Siddhartha-Hermann Hesse||
•
“Yolum daha nereye götürecek beni? Acayip bir yol, dönemeçler çizerek ilerliyor, belki de bir çember çiziyor. Nasıl ilerlerse ilerlesin, izleyeceğim bu yolu.”
•
Hermann Hesse yazarı ile Demian kitabıyla tanışmıştım ve Demian’ı da çok fazla sevmiştim. Beni çok etkileyen bir kitap olmuştu. Bundan dolayı da Siddhartha’yı da çok merak ediyordum. Siddhartha bir Brahman’ın oğlu ama kendisi bir arayış içerisinde olan bir insan ve kendi Ben’ini Öz’ünü keşfetmek istiyor ve bunun için birçok şeye başvuruyor.
•
Ardından öğretmenlerden bir şeyler öğrenemediğini fark ediyor ve yeniden arayışlara geçiyor ve arayışları içerisinde Ben’ini aslında kaybettiğini anlıyor, ondan kaçtığını fark ediyor ve bu arayışları içerisinde de karakterimiz birçok şeyler yaşıyor. Yine çok güzel ve çok etkileyici bir kitaptı. Kitaptaki şu söz “Bilinmesi gereken şeyleri insanın kendisinin tatması iyidir,” bence tüm kitabı özetleyen bir söz.
•
Çünkü bilinmesi gerekenler tadılmadan yaşanınca aslında o kadar da etkili olamıyor hayatlarımızda ama bilinmesi gerekenleri tattığımız zaman birçok şey konusunda daha çok aydınlanabiliyoruz. Siddharta da bu yönden birçok şeyler öğrendi ve o zamanlarda sadece bir öğreti olarak olunan durumlarda neden bir şeyler öğrenemediğini de anlamış oldu. Yaşanmadan birçok şeyin eksik kaldığını görmüş oldu. Yazarın anlatımı da bir o kadar akıcıydı. Yazar burada da din ve felsefeyi bir arada kullanarak çok güzel bir hikaye oluşturmuştu. Mutlaka okumalısınız, bir şans vermelisiniz. 5/5
•
“Kurtulmak, alt etmek istediğim şey, Ben’di. Ama alt edemedim, sadece yanılttım, sadece kaçtım ondan, sadece saklanıp gizlendim.” Ayrıca bu söz bana çokça The Truth Untold şarkı sözlerini hatırlattı
•
SiddharthaHermann Hesse