Tarık Tufan'nın okuduğum ikinci kitabı. Kendisi hem 
Şanzelize Düğün Salonu ile hem de bu kitabı ile kalbime dokunmuştur. Birbirinden zıt karakterler olan Jülide ve İshak’ın beklenmedik bir biçimde kesişen hayatlarını anlatan kitap, melankoli ve hüzün barındırıyor. Kitaptan alınabilecek en güzel derslerden biri de zâhire takılıp kalmadan bâtını görmeye çalışmak. Zira yurtsuzluk, yalnızlık, kimsesizlik öyle derin bir kuyu ki, insan düştükçe düşer. Sonu gelmez adeta..
·
5 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.