Entelektüel ÖlümEdebiyat
Muhtemelen pek çok okulda orta okul öğrencilerine okutulan bir kitaptır Satranç. Ben de ilk kez kaçıncı sınıfta olduğumu hatırlamasam da orta okulda okumuştum bu eseri. Fakat tabiki o gün aldıklarım ile bugün aldıklarım arasında epeyce bir fark var. Özellikle bir hafta önce "Auschwitz Kütüphanecisi" kitabını okuduğum için Satranç'taki SS subayı, toplama kampı gibi kelimeler pek yabancı gelmedi. Ancak bu eserde toplama kampında yapılan zulümlerin anlatıldığı film ve kitaplardan farklı olarak aydınlara yapılan işkencelerden bahsedilmiş. Çevirmen Ahmet Cemal aydınlara uygulanan bu işkenceyi "Entelektüel Ölüm" olarak tanımlıyor.
Kitabın ismi Satranç olsa da konu satranç oyunu etrafında dönse de Stefan Zweig'ın psikolojik bakış açısını baskın bir şekilde eserde hissedebiliyorsunuz. Bu yüzden asıl meselenin satranç olmadığını asıl meselenin insanların iç dünyasına ve yaşadıklarına bakmak olduğunu anlamak gerektiğine inanıyorum. Örneğin kitapta dünyayı sadece kendi bildiklerinden ibaret sanarak kibirlenen, insanlıktan uzak, cahil bir dünya şampiyonu onun karşısında psikolojik bir işkenceye maruz kalmış, travma geçirmiş ancak yine de insanlara nazik davranmaya gayret eden, nahif bir beyefendi adeta insanlara ders vermek istercesine anlatılmış. Sadece bununla da yetinilmemiş bu iki karakter mücadele ettirilmiş ve sonuç ne olursa olsun özellikle mücadele sonu tavırları vurgulanarak kişilik analizi yapılmış.(Daha doğrusu okuyucuya bırakılmış)
Sonuç olarak Stefan Zweig "Olağanüstü Bir Gece" "Korku" gibi kitaplarında olduğu gibi insanların iç dünyalarına yolculuk yapmanızı sağlayan, insanların ruhsal profillerini gözlemlemenize olanak sağlayan tatlı bir eser ortaya koymuş. Böylesine maddeye sarılmış bir dünyada okunması gereken yazarlardan biri ve onun okunması gereken bir eseri...
··
4 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
