''Çayın yanında sizi dövme sebebini sorun..'' Diyen (..)'lere gelsin..Hukuk
“Severek evlendik. Ailemin itirazlarına aldırmadım. Neden yapıyor bunu, bir türlü anlayamıyorum. Onu mutlu etmek için her şeyi yapıyorum.. Bir önceki dayağın nedenine bakıp onu yapmamak için büyük bir gayret gösteriyorum. ‘Çorba sıcak’ diye çıkmışsa çorbayı orta ayarda ısıtıyorum. ‘Bulaşıklar yıkanmamış diye çıkmışsa, ortalıkta bir tek bulaşık göremezsiniz. ‘Bu hafta çok masraf ettin’ diye çıkmışsa, ertesi haftalarda pazarın akşam saatini bekliyor, ucuzluk vakti gelince seçilmiş, çürük sebze ve meyvelerden alıp, onları ayıklamak için saatlerce uğraşıyorum. ‘Aman bir sorun çıkmasın da yaparım, ne olacak!’ diyorum kendi kendime. Anneme gittiğimi istemiyor, gitmiyorum.
Bir gün eve on dakika geciktim, hemen başladı dövmeye. Çok kıskanç, ‘Perde kımıldadı, gelirken gördüm, dışarı bakıyordun değil mi’ deyip dövdü bugün, pencereye dahi yaklaşmadım.. Ama kocam eve geliyor bu kez köşedeki dolabın görünmeyen bir yerine parmağını sürüp: ‘Bu ne toz! Sen temizlik yapmasını bilmez misin be kadın!’ diye bağırmaya başlıyor, karşılık verecek olsam, 'Zaten son günlerde iyice azıttın, cevap vermeler falan, senin bir hakkını vereyim de gör!’ deyip, üstüme saldırıyor.
Bin bir türlü hakaret, hem de çocukların yanında!. Bir zamanlar duyduğumda, yüzümün kızardığı sözler şimdi her gece her fırsatta bana söyleniyor. Bir de isim takması var. Herkesin içinde ve her fırsatta ‘şişko’ aşağı ‘şişko’ yukarı. ‘Sen de kadın mısın be! Eğer sen kadınsan, ben de cumhurbaşkanıyım!' Çocuklara sürekli beni kötülüyor ve aşağılıyor: ‘Anneniz biraz aptaldır, anlamaz’, ‘Anneniz nankördür, kancığın tekidir..."
Bir de bunları yapıp gece yatmaya kalkıyor. 'Ne yapalım, ben böyleyim, istersen! Hem sen benim karım değil misin, ben istediğimde altıma yatmak zorundasın'. Yine sesimi çıkarmıyorum, istediğini yerine getiriyorum, inanır mısınız tiksiniyorum ama belli etmiyorum. Ama bununla da bitmiyor, işi bitince, beni tekmeyle yataktan aşağı atması yok mu? Artık buna dayanacak gücüm kalmıyor. ‘Git yanımdan pis karı, biraz yüz verdik mi yayılıyorsun. Pis pis kokuyorsun, şişko!’ diyor.
Artık dayanamayacağım, bazen ölmeyi düşünüyorum.”
Sayfa 10 - Paylaştığım en uzun ve en acı alıntı..
24 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Ekonomik olarak erkeğin kölesi haline gelen ve çocukları olan bir kadına "olmuyorsa boşan" demek kolay. Bir kere geleneksel aile yapılarında boşanmaya iyi gözle bakılmaz. Sonra boşanmak isteyen kadınlara aileler sahip çıkmıyor kocan bu "sever de döver de" deniliyor. Ailesinin sahip çıktığı kadın sayısı çok azdır. Sonra şikayetçi olmak için ya da boşanmak için girişimde bulunan kadın ya kolluk kuvvet amiri tarafından "arabuluculuk" ile eve geri yollanıyor ya da adli süreç başlayana kadar (ki epey uzun süren davalar var ) yine evine dönüyor yine şiddet görüyor yine öldürülüyor. Bir kadının rahatlıkla boşanması için arkasında hukuki ve ekonomik olarak devletin yer alması gerekiyor. Barınacak alan (sığınma evi) olması gerekiyor. Koruma tedbirlerinin hızlı bir şekilde alınması gerekiyor. Bunlar sağlanmadıkça kadına boşan, terk et demek gerçekçi değil destek görmeyen kadın tabii ki boyun eğip, dışarıya bir şey belli etmemeyi alışkanlık haline getirecek. Suç büyük oranda kızları "kutsal müessese"yi daim kılmak için evlendirip sonraki hayatına göz yuman, aile, toplum ve devletindir.
Gelinlikle girdin kefenle çıkacaksın mantığı oldukça çok zor, zaten bu zihniyet sahibi insanlar da kadınların çalışmasına iyi gözle bakmıyor. Kahroluyorum 🥺🥺
Sen bir de bu şerefsizleri birinin emri altında çalışırken gör, patronuna yalakalık yaparken gör. Nasıl süt dökmüş kedi gibidirler, nasıl el pençe divan dururlar ancak eve gelince karılarına aslan kesilirler.
Biri insanlığından çıkmış diğeri kadınlığını yitirmiş.
Adı evlilik diye ama kölelik adı altında devam eden bişi olmuş ortaya çıkan..
