Sevilmeyen insanların gözlerinin ışığı hep biraz sönüktür. Bunu görmek her zaman hüzünlendirir beni. Aç kalmak, susuz kalmak gibi bir şeydir bu...
Ne bir katre hayır karşılıksız kalıyor, ne de bir katre şer. Bu dünyada ne yaparsan, dünya er ya veya geç
eğer bir insan mutsuzsa,onu hiçbir şeyle mutlu edemezsin çünkü mutluluk bir karardır. Köşkler, yatlar, katlar, hatta mevki, başarı, sevgi bile insanı mutlu edemez.
"Psikiyatri, insanı kendine affettirme sanatıdır."
Mutsuzluğunu kadere yükleme. Savaş onunla.
Mutluluğun peşine düş. Her yerde ara onu. Mutluluk emekle, çabayla, birikimle, acı çeke çeke gelir insana. Üstelik her emek, her caba, her birikim, her acı mutluluk getirmez.
Hayat artık sana kapılarını açmış, sana da oradan içeri girmek kalmış...
Kader insanlara bu kapıları kolay kolay açmaz,
Hak etmek gerekir...
"Yargılanmak değil, anlaşılmak istiyorum."