Kitabı bir günden kısa bir sürede bitirdim, aşırı sürükleyici, okurken bazı yerlerde o kadar sinirlendim ki ana karaktere saçımı başımı yolasım geldi. Ama kitabın sonunda öğrendimki bazılarının çocukluğu o kadarda şanslı olmuyor ve o yaşayamadıkları çocukluğun karanlık hapisanesinde tıkılıp kalıyorlar, çıkabilmekte öyle kolay değil bir ömürü üstelik mutsuzluk ve pişmanlıkla geçiriyorsunuz. O kadar büyük etkileri var bunun yazar buna kader motifi demiş, bilinçdışı demiş. Kitaplarda oldukça üstüne düşülen iki unsur ama çok derinlerine de inilmemiş belki hikaye bütünlüğü bozulmaması açısından belkide ben gerekli ve yeterli mesajları alamadığımdan. Yazarın dört kitabını da arka arkaya okuyorum bir seriymiş gibi, çok acı ve etkilendiğim hikayeler okumama rağmen sadece bu kitabın sonunda gözlerim yaşardı nedeni ne bende anlamadım bir şeyler dokundu belkide her insanın iyi olmak için hala bir umudu şansı olduğunu anladığımdan oldu bu hüzünlenme. Ve son bir eleştirim ise yazarın her kitapta ailesinden aynı cümlelerle bahsetmesi. çok doğal ve samimi geldi bana insan sevdiklerini kitaplarında tabiki yazar ama her kitabında ve hep aynı cümlelerle hemde aynı uzunlukta bahsedince bir süre sonra insan ezberliyor. 
1000Kitap 
Kral Kaybederse 
Gülseren Budayıcıoğlu
1000Kitap Kral Kaybederse Gülseren Budayıcıoğlu
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.