Dava, bir sabah uyandığında ansızın kendisinin sebebini bilmediği bir suç nedeniyle tutuklanan Josef K.‘nın hikayesi.
Açıkçası Franz Kafka’nın eseri olduğu için büyük bir heyecanla aldığım kitaptı. Ne yazık ki aynı heyecanı kitabı okurken bulamadım.
Kitap hakkında gerçekten güzel yorumda bulunmak için direndim ama olmadı.
Kitapta çok fazla gereksiz tasvir ve aniden, kim olduğu tam olarak anlaşılmayan karakterlerin yer alması eserde kopukluklar yaşattı. Bu yüzden vermek istenilen mesaj biraz havada kalmış oldu. Anlatım iyi olmasına rağmen maalesef sürükleyici bir roman olamamış. Bir süre sonra kitabı artık yarım bırakmamak için okumak zorunda kaldım. Ağır ve anlaşılması biraz zor bir kitap. Bu romandan sonra düşüncem şu şekilde bir değişime uğradı; her yazarı çokta yüceltmemek gerekiyormuş.
Kitap okuma alışkanlığı yeni edinen arkadaşlara tavsiye etmiyorum. Sıkılıp kitabı yarım bırakabilirsiniz ve kitap okumanın gerisi gelmeyebilir.
Dava’yı beğenen arkadaşlar bu eleştirilerime kızabilirler. Lakin herkesin zevki, tarzı, almak istediği haz farklı olacağından saygıyla karşılamalarını umuyorum. :)
İyi okumalar.
·
43 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Verilmek istenen mesaj acaba bir akıcılık içinde verilebilir miydi diye düşündüm ki verildi diyelim ne kadar Kafka derdim ben buna. "Dava". Gereksiz tasvirler demek de ne bileyim şimdi Kafka'nın karşında olsaydınız pekâlâ önce bir şeyler ilgisini çekmeli tabi bakın bu ilgi yolda yürürken ayağınıza takılan kokuşmuş bir konserve kutusuna yönelik de olabilir. En küçük en yüzeysel çizginize kadar anlatırdı bu beyefendi ki bir fotoğraf parçasındaki sevdiği kadının yanındaki önemsiz görünen bütün insanları ayrıntısına kadar inceleyip yorumlamış ve daha sonra bir köşede belki yüz kere bakıp da görmeyeceğiniz ya da ilk bakışta görüp de önemsemeyeceğiniz bir anahtar parçası üzerine bile bir şeyler karalamış olan bir adam bu yahu rahatsız edecek müthiş bir gözlem gücü... Ben yüzümdeki en sığ çizgiye bile gereksiz diyemem.
Tuba Y.
Gönderi Sahibi
Gözlem gücü zaten bizi aştığı çok beli. Ona laf yok açıkçası. Ama şu da bir gerçek ki o tasvirlere kapılmaktan ciddi anlamda sürükleyiciliği elden kaçırıyor insan. Yani kitap bitikten sonra acaba bir tek ben mi anlamadım diye yorumlara bakıyorum ama çoğu insan benimle aynı fikirde yer almış. Belli bir süre sonra tekrar okumayı düşünüyorum