Serpil Ağ: "Aldatmak": Aldatmak " Kafamı boşaltmaya çalıştıkça, düşünceler daha çok doluyor! Neden sevdiğim herkes, ruhumu incitmek için yarışıyor? Neden? Sana güvenmek, evliğimize değer vermek aptallık mı! Aptalım sanırım!... " " Sen, aptal değilsin! Aptal olan benim! " dedi, mahsun bir ses tonuyla. " Neden beni aldattın? Kendimi bağımlı duyduğum koşulları iyileştirmek için, elimden gelen her türlü çabayı sarf ettim. Ne geldiyse, en iyisini yapmaya çalıştım. Daha hayatımın baharındayken evlendim seninle, oysa ki istediğim değildi bu! Ama bu koşula rağmen, evliliğimiz boyunca sana hep saygı duydum. Saygım, sana karşı hissettiğim sevgimden kaynaklanmış olsa da! " Artık gözyaşlarına engel olamıyordu. Hangi kelime telaffuz edilebilirdi ki, ruhunda kopan fırtınayı. Gerçeklerden kaçamazdı. Yüzleşmek zorundaydı. İlk duyduğunda inanmak istemedi. Tebessüm etti, hatta! Ama hakikatti. İtiraf etmişti, çünkü. " Yeni, bir heyecan tatmak istemiştim. Ama bir anlık duygu için evliliğimizden, senden vazgeçmek istemiyorum! " Güven; o kadar ucuz muydu ki fırlatılıp atıldığı yerden kaldırıp, tekrar eski yerine konsun! İçinde bir şeyler kırılıp, kopmuştu işte! " Kırılan parçaları birleştirebiliriz. " dedi, pervasızca. Öfkeyle, " Kırılan parçalar yüzünden kalbi kanayan benim, sen değilsin!... Bunu düşünmediğimi mi sanıyorsun? Benim içim kan ağlıyor, sen ise kalkmış kırılan parçaları birleştirebiliriz, diyorsun! Seni şu anda asla affetmiyorum. Belki, bir gün... Umarım yeni bir heves uğruna, bu kaybettiklerin bir gün değer! Elveda!..." Hâlbuki, daha o an anlamıştı. Ne kaybettiğinin farkındaydı. Bir anlık bir duygu için, dünyasını kaybetmişti...

" Kafamı boşaltmaya çalıştıkça, düşünceler daha çok doluyor! Neden sevdiğim herkes, ruhumu incitmek için yarışıyor? Neden? Sana güvenmek, evliğimize değer vermek aptallık mı! Aptalım sanırım!... " " Sen, aptal değilsin! Aptal olan benim! " dedi, mahsun bir ses tonuyla. " Neden beni aldattın? Kendimi bağımlı duyduğum koşulları iyileştirmek için, elimden gelen her türlü çabayı sarf ettim. Ne geldiyse, en iyisini yapmaya çalıştım. Daha hayatımın baharındayken evlendim seninle, oysa ki istediğim değildi bu! Ama bu koşula rağmen, evliliğimiz boyunca sana hep saygı duydum. Saygım, sana karşı hissettiğim sevgimden kaynaklanmış olsa da! " Artık gözyaşlarına engel olamıyordu. Hangi kelime telaffuz edilebilirdi ki, ruhunda kopan fırtınayı. Gerçeklerden kaçamazdı. Yüzleşmek zorundaydı. İlk duyduğunda inanmak istemedi. Tebessüm etti, hatta! Ama hakikatti. İtiraf etmişti, çünkü. " Yeni, bir heyecan tatmak istemiştim. Ama bir anlık duygu için evliliğimizden, senden vazgeçmek istemiyorum! " Güven; o kadar ucuz muydu ki fırlatılıp atıldığı yerden kaldırıp, tekrar eski yerine konsun! İçinde bir şeyler kırılıp, kopmuştu işte! " Kırılan parçaları birleştirebiliriz. " dedi, pervasızca. Öfkeyle, " Kırılan parçalar yüzünden kalbi kanayan benim, sen değilsin!... Bunu düşünmediğimi mi sanıyorsun? Benim içim kan ağlıyor, sen ise kalkmış kırılan parçaları birleştirebiliriz, diyorsun! Seni şu anda asla affetmiyorum. Belki, bir gün... Umarım yeni bir heves uğruna, bu kaybettiklerin bir gün değer! Elveda!..." Hâlbuki, daha o an anlamıştı. Ne kaybettiğinin farkındaydı. Bir anlık bir duygu için, dünyasını kaybetmişti...

··

54 Gösterim

6 Yorum

Lütfen giriş yapınız.

Osman Y.

Aldatan kendini aldatmıştır..

Eylül Türk

Aldatma bana, zaten bitmiş olanın son sahnesi gibi gelir hep... Kısacık, buruk ama hakiki bir öyküydü ablacım. Yüreğin varolsun. 🌹❤️

Serpil Ağ

Gönderi Sahibi

Sağ olasın, Eylül'üm. Haklısın! Aldatma, acı ama gerçek! Erhan Bey'in iletisine bir kaç cümle de olsa katkıda bulunmak istedim, lisanım elverdiğince.♥️🍀

Ayça

Aldatmak üzerine bir çok şey yazılabilir.Fakat siz kısa ve doyurucu cümlelerle işin özünü ortaya koymuşsunuz.Tebrikler.

Demet

Tebrik ederim güzel bir hikaye yazmışsınız👏🏻

Ahmet CESUR

Bir acının muhteşem anlatımı. Eylül' de tanımını çok iyi yapmış. Aslında hep en zor olanı, aldatılanın dik duruş sergileyip gerçeği gördüğü için kendini iyi hissetmesi gerektiğini düşünürüm ama maalesef ilginç doğamız gereği bunu hiçbir zaman başarma şansımız yok sanırım. Serpil hocam kalemine sağlık.

Reklam

Gülci

Teşekkürler..