Ah bu katı, kaskatı beden bir dağılsa
Eriyip gitse bir çiy tanesinden sabahın!
Ya da Tanrı yasak etmemiş olsa
Kendi kendini öldürmesini insanın!
Tanrım! Ulu Tanrım! Ne bunaltıcı, ne berbat
Ne tatsız, ne boş geliyor bu dünya bana!
O geceden sonra otuz yedi mehtap geçmişti. Halbuki ben onu ay ışığı içinde ıslanmış gibi görünen sarı saçları, hafif çilli güzel yüzüyle, gözyaşlarıyla perdeli süzgün yeşil gözlerinin bütün sevdasıyla hala bağda görüyorum