Gönül, sevgiliden ziyade, sevdiğinde tecelli eden Hakikati özler.
Seni özledim... Çünkü senin o güzel yüreğinde, Ebedî Sevgili'nin izlerini gördüm. Sana duyduğum bu hasret, sadece bir insana duyulan özlem değil; sende O'ndan yansıyan rahmeti, sekîneti ve cemâli özlemektir.
Belki de insan, bir gönlü severken aslında o gönülde parlayan İlâhî nuru, sonsuz güzelliği sever.
İşte ben de sende, kalbimi Rabbime yaklaştıran o güzel isimlerin yansımasını gördüğüm için seni özledim.
___ /Güven Taşdemir
Önce anıları siliyorsun, ardından adındaki harfleri çıkartıyorsun gönül alfabenden.
Belki eksik kalıyor artık kuracağın cümleler.
Belki canın çok yanıyor ama alışıyorsun...
Bir süre sonra yakamıyor artık kimse canını.
Kimse için üzülmüyorsun...
Belki kimseyi de onun kadar sevemiyorsun.
Ama hayatın durmadığını anlıyorsun.
Çoktan senden vazgeçmiş olandan, Sen de vazgeciyorsun.
Yeniden güneşin doğuşuna sahit oluyorsun.
Belki eskisi gibi içini ısıtmıyor.
Ama onsuz olduğun zamanlardaki gibi de üşümüyorsun...
Yaraların kapanıyor ve iyileşiyorsun...
Unutmaya başlıyorsun en az unutulduğun kadar.
Unutma!
Herkes geçer, her şey geçer...
Bitmez denen her aşk gibi,
Ömür gibi...
- Cemal Şenol Can