Arada sırada, kendisini sevdiğimi söylemem için beni bırakmakla tehdit eden bir kadınla çıkmıştım, sinirlenip sonunda “Seni seviyorum” dememle birlikte yeniden yüzüme gülmeye başlıyordu.
çocukken, şu dünyada bir ikizim olduğuna inanırdım, benimle aynı yaştaydı, bedenlerimiz, duygularımız aynıydı, ama ne annemiz babamız, ne de başımızdan geçenler aynıydı, dünyanın öteki ucunda yaşadığı için de onunla karşılaşmamızın küçük bir olasılık olduğunu biliyordum, ama yine de bir mucize olacağına inanıyordum.
Arabayla otoyolda giderken, üstünde “Peynir Kliniği” yazan bir tabela gördüğümü sandım, orada peynir mi tedavi ediliyor, yoksa peynir tedavisi mi uygulanıyor diye düşündüm. Otoyolda, bulutların, gölgesi bana yetişebilir ya da beni geçebilir.
Gelişigüzel fotoğraf çekmek yapıma aykırıdır, ama yapıma aykırı olan şeyleri yapmayı sevdiğimden, gelişigüzel fotoğraflar çekmek için kendime bahaneler uydurmam gerekti.