"Bir sabah uyandım bütün dörtleri beş yaptım. Çıktım bir bir camları, caddeleri indirdim ses yok. İnsan böyle n'par bilmem seni hele bak hiç bilmem
Gidip ağaçları tutuyorum, çocukları çocukları öpüyorum
Durdum bir yerden göğü, sokakları hep sokakları dinledim
Evlerini deniz yıkayan bir kıyıdan bağırıyorsun bana
Bir soluksuz bir duvarlar bir duvarlar duyamıyorum
Böyle bir uzun karanlıktan bağırıyorum bağırıyorum."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Us, şiirin katilidir. Ama ozanlar onu yine de el altında bulundururlar, buyruğunda çalıştırırlar. Bir çeşit kapıkulluğu, ölü yıkayıcılığı. Şiirin usa verdiği görev böyle bir şeydir daha çok."
"Bütün şiirler acıyı kazar, onu bulgular. En insanca şeyi yani. Bir sessizliği yazar şiir. Tanıma gelmeyen bir sessizliği. Yeryüzünün durduğu, soluğunun kesilir gibi olduğu bir sessizliği. Görünmeyen, duyulan yalnız."