‘’… ama bizler kalan o son ve hak edilmemiş haysiyetten başka hiçbir şeyi olmayan bizler, en azından hakkımızı korumak için savaşabiliriz…’’
‘’Kenar mahalle pezevenkleri gibi oraya kadınları gönderip onlar karşılığında karnımızı doyurarak başladığımıza göre artık erkekleri gönderme zamanı geldi…’’
‘’…gidip yemeği kendi ellerimizle alalım, Silahları var, Bildiğimiz kadarıyla yalnızca bir tabancaları var ve kurşunları da sonsuza dek dayanmayacak, Ellerindeki kurşunlar içimizden bazılarını öldürecektir, Daha önce başkaları daha az şey için öldü, Geriye kalanlar keyfine baksın diye hayatımı kaybetmeye hazır değilim, Birileri sen yemek ye diye hayatını kaybedecek olursa o yemeği yememeye de hazır mısın, diye sordu alaycı bir şekilde siyah göz bantlı ihtiyar, diğer adam yanıt vermedi.’’
Onları asıl korkutan tecavüzün kendisi değil, toplu halde olmasıydı, utanmazlıktı, korkunç geceye ilişkin tahminlerdi, yataklara ve yere yayılmış on beş kadın, bir kadından diğerine geçen, domuz gibi homurdanan erkekler, En kötüsü de ya zevk alırsam, kadınlardan birinin aklından geçen buydu işte.