Dale Carnegie: “İnsan doğası hakkında bildiğim en trajik şeylerden biri, hepimizin yaşamayı ertelemeye meyilli olmasıdır. Hepimiz bugün penceremizin önünde açan güllerin tadını çıkarmak yerine ufuktaki sihirli gül bahçesinin hayalini kuruyoruz.”
Hayatının zor yanlarının onu güçlendirdiğini, daha fazla içgörü sahibi, ilginç ve bilge kıldığını fark ediyordu. Büyüleyici ve renkli bir hayatın birçok yara izi taşıması gerektiğini yeni yeni anlıyordu.
Gitgide güçleşiyor. Güçleşiyor ama kolaylaşıyor da. İnsan her şeyin güçleşmesine alışıyor; eskiden “güç kadar güç” olan şeyin daha da güçleşmesine şaşırmaktan vazgeçiyor.