Rabih başkalarının sevgisini içi dışı bir olmanın değil, ‘iyi’ biri olmanın ödülü olarak anlayarak büyüdü…. Bir yetişkin ve koca olarak da, normatif olmayan taraflarından nasıl tutarlı bir şey çıkarabileceğine dair hiçbir fikri yok. Onu ketumlaştıran ve kararsızlaştıran şey, ne kibir ne de karısının onun gerçekte kim olduğunu bilmeye hakkının olmadığını düşünmesi; sadece kendinden nefret etme eğiliminin bir tanığın huzurunda iyice yoğunlaşıp katlanılmaz bir hal almasından duyduğu katıksız dehşet.
“Kitapları seviyorum.”
“Bir kitapta okuduğun en güzel cümle nedir?” diye sordu adam.
“Bazen yaşamadığım hayatların ağırlığı altında kemiklerimin çekildiğini hissediyorum.”