Gözde Durhat
@gozdedurhat
102 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
Ruhsal bir reform niteliğinde "Sakin" ... Kendinize vicdanî olarak yüklenmekten çok, kendinizi sevmenizi, sahip çıkmanızı, kurda (hırs) kuşa (kibir) yem etmemenizi salık veriyor. Bunu yaparken de otoriter bir tavırla değil, kendi kendine konuşur gibi, sakin bir ses tonuyla, size ıstırap çektirmeden yapıyor bunu. Kitabı okurken ne çok ihtiyacım varmış bu sözleri duymaya dedim çoğu zaman. Hırslarımızı at gibi yarıştırdığımız şu çağda, derin bir nefes alımlık, kendini sevmelik, saymalık, içine bakmalık, hâlini hatrını sormalık... Yer yer farklı düşüncelerimiz olsa da zamanla bu düşüncelerim Soley'inkilere evrilir mi bilmiyorum. Duruma göre eklemeler, eksiltmeler, düzenlemeler yapacağım. Selametle.. :)
Reklam
Kalbime çağdaş yoldaş: Seneca’m..
Tam da Oğuz Atay’ın ifade ettiği gibi, “Kelimeler albayım, bazı anlamlara gelmiyor.” Bu kitabın bende uyandırdığı hisleri nasıl tarif edeceğimi tam olarak ben de bilmiyorum. Şu ana kadar okuduğum en anlamlı, bana değer katan kitaplardan biriydi.
Asırlar öncesinden (MÖ 4) gelen bir ses ama sanki yanı başımda gibi, derdimiz aynı, sorularımız da.. Seneca bu sorularıma cevap verir nitelikte konuştu adeta benimle, öyle hemhâl oldum ki onunla, sanırım bundan dolayı da bayağı etkilendim. Seneca’yla, Stoacı öğretiyle yeni tanıştığım için de üzgünüm haliyle. Stoacı öğreti Seneca’nın benimsediği, aslında bir nevi temsilciliğini de üstlendiği bir öğreti. Helenistik felsefenin en önemli akımlarından biri olan Stoacılık, kısaca insanın asıl amacının mutluluk olduğunu, buna ulaşabilmenin yolunun doğaya uygun yaşayarak mümkün olduğunu savunur.
Kitaba gelecek olursam... Kitap iki bölümden oluşuyor. Kardeşi Gallio’ya yazdığı ilk kısımda, mutluluğun ne olduğuna değiniyor, onun nasıl kazanılabileceğiyle ilgili fikirlerini aktarıyor Seneca. Elinizden kalemi eksik etmeyin, aforizmalık o kadar çok söz var ki... Bir sayfayı tamamen çizmişim farkında olmadan.. Burada erdem ile haz arasındaki ayrıma birkaç sayfa kadar ayırmış. Beni kitapta yoran tek şey buydu.
İkinci kısma ise tam anlamıyla vuruldum, hatta o kadar etkilendim ki ağlamamak işten değildi. Bu bölümde yaşamın kısalığı üzerine konuşmaları yer alıyor. Yaşamın kısalığını yıllarla değil yaşadıklarımızla, kendimize ayırdığımız zamanla belirleyebileceğimizi anlatıyor ama nasıl bir üslupla. Okurken hayran oldum, asırlık bir çınarla o anlarda çağdaş oldum.
Diyor ki “ Zenon, Pythagoras, Democritus’un her biri müsait olacak, her biri kendisine geleni daha mutlu ve daha kendine adanmış biri olarak geri gönderecek. Hiçbirisi senin
Mutlu Yaşam Üzerine – Yaşamın Kısalığı ÜzerineSeneca · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202514,5bin okunma
Reformun Manifestosu !
Reformun ilk manifestosu.. Başına gelebilecekleri düşünmeden, cesur yüreklilikle inandığı dini sonuna kadar savunan, yapılan yanlışlara, düzenbazlıklara göz yummayıp başkaldıran Martin Luther beni bayağı büyüledi. Bir roman, hikâye, şiir değil; tarihin tam da içinden kopup gelen bir kitap. Eğitim hayatımız boyunca rönesans ve reformun tarihleri, getirdiği yenilikler vb. birçok şeyi ezberledik fakat iç yüzüne tam olarak vâkıf değildik. Bu kitap reformun iç yüzünü gözler önüne seriyor.
1517 yılında artık dayanamayıp canına tak eden Luther, başpiskopos olan Albrecht von Brandenburg’a endüljanslardan haber veren, bunu eleştiren Doksan Beş Tez’ini gönderdi. Bu tezler kısa sürede ilk olarak Almanya’ya, ardından da Avrupa’ya yayıldı. Bu durum, Luther'in düşüncelerini destekleyenlerin sayısını gün geçtikçe çoğalttı. Bu sayede protestanlığın da temellerini atmış oldu. İncil'in din adamlarının elinde bir oyuncağa çevrildiğini, insanların İncil'den çok din adamlarının (!) sözlerini önemsediklerini, kilisenin halktan para alarak cennetten toprak satmasına (endüljans) karşı başpiskoposu bilgilendirmesini içeren Doksan Beş Tez muhakkak okunmalı.
Kitap, bir sayfası Latince; diğer sayfası Türkçe olacak şekilde ilerlediği için çok kısa sürede okunup bitiyor. (Benim için yarım saat sürdü.)
* Ne yazık ki okurken ülkemizdeki bazı din tüccarlarını da görmedim değil. Aradan 500 küsur yıl da geçse insanoğlu ahmaklıklarına devam ediyor. Her şey apaçık şekilde Kur'an-ı Kerim'de yer almasına rağmen, kitabımıza ters düşen eylemlerde bulunuluyor, sözler sarf ediliyor ve bu kişilere inananlar var. Gözümüzü dört açmakta da fayda var.
Ah acınası Mösyö Jourdain'ler!..
Kibarlık Budalası, XIV. Louis tarafından bir intikam uğruna sipariş ettirilen, eğlenceli bir hiciv sanatını bizlere sunan tiyatro türünde bir eser. İntikamın nedenini okuyunca şayet daha önce duymadıysanız benim gibi siz de şaşıracaksınız. :) Padişahlarımızdan IV. Mehmet, hoş sohbetiyle bilinen bir nüktedan olan Süleyman Ağa'yı elçi olarak Fransa'ya gönderir. Süleyman Ağa Paris’e gider gitmesine, görkemli de bir törenle karşılanır amma velâkin Fransız sarayının ihtişamına pek ilgi göstermez. Bunun üzerine XIV. Louis öfkelenir ve Molière'ye bu ilgisizliğin intikamını almak için oyun sipariş eder. İyi ki intikam almak istemiş diyorsunuz okuyunca. :) Tiyatronun sonuna doğru bizden çok fazla iz göreceksiniz, ayrıca bence pek fazla bir intikam durumu söz konusu olmamış. :)
Kitabı okurken bir burjuva olan ama asilzâde olabilmek için bazı düzenbazlar tarafından sürekli olarak dolandırılan Mösyö Jourdain’in hem gülünç hem acınası hem de düşündürücü hikâyesine tanık olacaksınız. Şunu da fark edeceksiniz: Çevremizde, televizyon ekranlarında o kadar çok Mösyö Jourdain var ki... Ama arka planlarda neler olduğunu görmüyoruz, aslında ne de acınası bir yaşamları var.
* Kitabı mutlaka okumanızı öneririm, dili akıcı, sizi yer yer güldürecek ve tiyatro türünde yazıldığı için çok rahat ilerliyor. Sanırım ben 1 saat içerisinde bitirdim. Birçok konuda da sizi düşünmeye sevk edecek.
Mutlaka!
1893 yılının Fransa’sında müthiş bir vizyonla yazılmış, sanki günümüzü anlatıyor gibi hissettiren nadide bir kitap! Kitap, içerisinde 5 ayrı bölüme (kendisi kitap olarak ifade etmiş) ayrılmış:
1. Kitap: İrade meselesine girişi konu ediniyor. Mücadele edeceğimiz düşmanın “isteksizlik” olduğu ve bunu nasıl alt edebileceğimiz hakkında çok isabetli tespitler bulunuyor. Bazı insanların iradenin yönetilemeyeceğine dair olan söylemlerine yer verilmiş, bunun için de belli açıklamalar getirmiştir.
2. Kitap: Kitabın bence bel kemiğini oluşturuyor. Kişiye Özel Tavsiyeler adı altında mücadele edilecek diğer düşmanlara değinilmiş. Bunlar; şehvet, kötü arkadaşlar, tembellik yapmak için uydurduğumuz bahaneler. Son bölümde ise tüm bunların üstesinden geldikten sonra ya da üstesinden gelebilmemiz için çalışmanın nasıl bir mutluluk verdiğiyle ilgili sürekli alıntılar yapılarak düşüncelerini sağlam temellere oturtmaya çalışmış ve birçoğumuzu ikna edebilecek savlarda bulunmuştur. Bu bölümden sevdiğim bir alıntıya yer vermek gerekirse, “... (bir kişi gençlik yıllarında kendini geliştirir de tembellik etmezse) yıllar geçmiş olsa bile mutluluk kaynağı tükenmez. Bilime, edebiyata, doğaya, hümanizme olan ilgisi azalmaz. Quinet’in dediği gibi: ‘Yaşlılık geldiğinde insanların bahsettiğinden daha sempatik buldum. Gençliğimden daha huzurlu, daha rahat... Oysaki bana bahsedilen karanlık, soğuk, dar, karamsar bir yaşlılık idi. Ben ise hiç olmadığım kadar geniş ufuklara sahip oldum. Her şey gözümde daha net. Hiçbir şeye değişmem bugünümü!’ Zihnen çalışan bir insanın genelde mesut bir hayatı vardır. Tembelin sandığı ‘hayat bir hayalden ibarettir.’ fikrini aklımızdan kovar.” (s.74-75).
3. Kitap: Çevrenin önemi üzerinde durmaktadır. Toplumsal desteğin, öğretim görevlilerinin ve büyük
Reklam