Yazar:
Ege Soley
Editör:
Nejla Feroğlu
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 25 dk.
Sayfa Sayısı:
156
Basım Tarihi:
Ağustos 2019
Yayınevi:
Doğan Novus Yayınları
ISBN:
9786050965612
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Mükemmel olmak zorunda değiliz!!!Psikoloji
Puan vermedi·156 syf.··
Beğendi
·2024 39. kitabı
·10 günde okudu
·Okunma: 09 Eylül 2024 22:56
Kendi iç sesini duymak isteyenlere yazılmış bir metin.
Onca insanın , çoğu zaman büyümeden öldüğü bir dünyada bir ağaç gibi olabileceğimize inandırıyor bizi.
Rüzgar eserse eğilen ,
yağmur yağarsa ıslanan,
dallarına konan herşeyi sevgiyle karşılayan,
kavga etmeyen,
savaşmayan....
sadece var olan.
Çünkü bir ağaç ne kendini diğerlerinden aşağı görür, ne kendi meyvesinin daha lezzetli olduğunu savunur.
Vakti gelince çiçek açar,
zamanı gelince meyve verir.
Kitap genel olarak savaşsız, çabasız ve dolaysız yaşamak için bize doğayı dinlemeyi öneriyor ve bunu çok güzel tasvir ediyor.
İnsanın kendi sularını sakinleştirmesi, kıyıya vurdukça taşları oyan dalgaları izleyerek mümkün belki de.
Çiçeklerin birgün solup gideceklerini hiç düşünmeden en güzel renklerini açmalarından,
filizlerin rüzgarla kibarca eğilip sonra yeniden cesaretle dikilmesinden öğreneceğimiz çok şey var gerçekten.
Okurken insan olduğunu,
kırılgan olduğunu,
alışkanlıklarına köle olduğunu ,
kalıntılarını, tortularını,
gözden kaçırdığın tozlu köşelerini,
anlamlandıramadığın özlemlerini,
hiçbir desteği olmayan korkularını,
üzerinden atlayamadığın öfkelerini ...farkediyor insan.
Hiç kurulmamış cümleleri kurmaya başlıyor ,
hep unutulan şeyleri hatırlıyor,
neden sızladığını bilmediği yaralara farklı bir gözle bakıyor,
çocukluktan beri içine atılan tohumlarla nasıl şekillendiğini anlamaya başlıyor,
hayal kırıklığına uğramamak için dikkatli yürümenin ne kadar yorucu olduğunu hissediyor,
sevilmek için , kabul görmek için, farklılığını ispat etmek için ,
sıradan olmamak için insanüstü bir çabayla bir aferin almanın peşinden koşmanın , olmadığı biri gibi davranmanın ne kadar ruhunu sıktığını anlıyor.
Kişisel gelişim kitapları genelde tarzım değildir, okumayı da pek sevdiğim söylenemez. Özellikle biraz daha küçük yaşlarda bu tür kapsamında ne okuduysam çoğu öyle yapın böyle yapın diye gayet basit ve günlük yapılabilecek aktivileri bizlere madde madde sıralamış oluyordu. Uyanın, elinizi yüzünüzü yıkayın, su için, güneşi selamlayın ve sahip olduklarınıza şükredin!
Edebi yönleri de olmadığı için sıkılmak kaçınılmazdı -özellikle benim için- Fakat gelgelelim bu kitabı arkadaşımın kütüphanesinden biraz soluklanmak, soluklanırken okumaktan ayrı kalmamak, kendimi de yormamak için seçtim. Beklentim olmadığı için hayal kırıklığı gibi bir durum da söz konusu olmadı. Diğerlerinden farklı olarak okurken pek sıkılmadım çünkü yazar ara ara kendi hayat deneyimlerinden ve sürecinden de bahsetmiş. Zaman zaman tekrara düşmüş olsa da bazı cümlelerine hak verdim. Altlarını çizdim. Durdum düşündüm. Sorguladım. Bir sayfasında Lao Tzu’nun bir düşüncesinden bahsedilmişti. Okurken hem bu düşünceyi, hem de bahsedilen olaya farklı bir bakış açısıyla bakmayı öğrenmiş oldum. Toplum dayatmaları karşısında bazı durumlarda bazı hislerimizin ortak ve normal olduğunu, bazı şeyleri kabullenmek gerektiği, bazı şeyleri zorlamamak ve akışına bırakmak gerektiğinin bilincine tekrardan varmış oldum. Okursanız çok bir şey kazanır mısınız bilmiyorum ama bir şey de kaybetmezsiniz. Kimilerine çok sıkıcı gelirken kimileri de sevecektir mutlaka.
Puan vermedi·156 syf.·
2025 56. kitabı
Beğenmedim. Önerebileceğim bir kitap değil. Anılarından oluşan bir kitap daha iyi olabilirdi. Kendini veya başkasını teselli ederken kullanabileceğin altı boş cümleler, hiçliğe övgüler var. Aralara Epiküros, Ataraxia gibi şeyler serpiştirilmiş.
Kişisel gelişim kitaplarındaki aforizmalar beni hep yormuştur. Bu kitaba da onlardan biri olacağı önyargısıyla başladım. Öyle olmadı. Paris’te çiçekçilik yapan Ege Soley’in kendi yaşam deneyimlerinden yola çıkarak yazdığı, kendini sakince okutan bir kitap.
Yer yer kendini tekrar ettiğini düşünsem de, genel olarak kendimize doğru sorular sormamızı ve doğru cevaplar bulmamızı özendiren bir kitap.
Ege Soley, herkesin takdir edeceği bir hayat amacına sahip olmak zorunda olmadığımızı, hayatta başarılı olmak adına içimizde atlar koşturmak zorunda olmadığımızı, hatta başarılı olmak zorunda da olmadığımızı, sakince ve kendi iç huzurumuzu koruyarak yaşamamız gerektiğini hatırlatıyor bize.
Toplumun bize yüklediği zorunluluklardan, gerekliliklerden sıyrılmadan, ne istediğimizi, bize neyin iyi geldiğini hiç sormadan yaşamayı görev gibi kabullendiğimizi fark ettiriyor.
Fark etmek iyidir. İyi okumalar..
Ege Soley 
Sakin
Ege Soley Sakin
Kitap biraz kişisel gelişim kitaplarına çalıyor. Okuyanlara hayatla ilgili olumlu şeyler söylemek istemiş yazar fakat ben başından sonuna kadar aynı cümleleri okuduğumu hissettim. Mutlu ol, huzurlu ol, sakin ol, inan vb. Yazara bakınca bu sözleri söylemenin kimler için çok kolay olduğunu da anladım doğrusu. Notum biraz düşük. Bana hitap etmedi.
Şehirde bir yağmur sonrasında, çok sevdiğiniz minik bir kafede taze kahvenizi yudumlarken, karşınızda en sevdiğiniz arkadaşınızla sohbet ettiğinizi düşünün. Kitap bende böyle bir ortamı çağrıştırdı. Onunla sohbet ettik , gülümsedik, duygulandık, her şeyi akışına bırakıp olduğu gibi kabul ettik. Ben yazılanları çok sıcak ve samimi buldum. Gönül rahatlığı ile öneririm.
... Öyle çok koşuyorsun ki, kaçırıyorsun...1000Kitap
Kitabın isminden de anlaşılacağı üzere sakin kalmak, sakin bir hayat sürmek üzerine yazılmış.Bir solukta okunabilecek, insanı rahatlatan bir kitap.
Hayatı sakin yaşamanın güzelliği ve verdiği huzuru anlatırken yazar tavsiyelerde bulunmuş.Kitap bir yerden sonra kendini tekrar ediyor ama yazarın hayatına dair anekdotlara yer vermesi kitaba akıcılık kazandırmış.
Keyifli okumalar.
Puan vermedi·156 syf.··
Beğendi
·2020 17. kitabı
·6 saatte okudu
·Okunma: 23 Nisan 2020 20:03
İsminden de anlaşılacağı üzere bir solukta okunabilecek ve rahatlatabilecek bir kitap.
Yazar, içeriği itibariyle daha çok ruhsal ve düşünsel konular üzerinde kendi yaşamından hareketle bizleri okumaya teşvik ediyor.
Çoğu zaman kendimizi bir hiç olarak gördüğümüz ve değersizleştirdiğimiz bu zamanların yeri doldurulamayacak ve geri dönülemeyecek kadar uzak olacağından bahsediyor. Gerçekliği ne yazık ki büyük ölçüde yansıtan şu alıntıyı da eklemek isterim;
'Belki de büyümek bazen sadece olduğu yerde durarak, dururken içini dinleyerek, dinlerken o sesi gerçekten anlamaya çalışarak oluyor. Büyümek her istediğini söyleyerek değil, daha fazla susarak oluyor. Büyümek insanı daha zengin değil daha çıplak, daha gürültülü değil daha sakin yapıyor. Büyüdükçe insan kendini affediyor, derine daldıkça okşanması gereken yaralarını daha çok fark ediyor,. Daldıkça kendinde daha çok kayboluyor, gözleri yandıkça daha çok yanıyor. Bir kere o derine dalmayagörsün, insan kendine yenilmeyi onlarca, zayıflıklarını sevmeyi yüzlerce defa kabul ediyor. Büyümek dediğin zamanın geçmesiyle kendiliğinden olmuyor. Acıyla, korkuyla ve belirsizliğe bedelsizce açılmakla oluyor. Ve maalesef büyümek beraberinde coşkulu bir zevk değil, hep ince bir sızı getiriyor.
Haemin Sunim’in ‘yalnızca yavaşladığında görebileceğin şeyler’ini okuduktan sonra,içimdeki hızı yavaşlattım.Ege Soley bu hızı içimizde atların koşturması olarak anlatıyor. Dörtnala koşan atlar, nasıl hızlı ki güzellikler bile sabun köpüğü oluyor zihinlerimizde. Gülüşleri kaçırıyoruz, mükemmelliği arzularken yarım kalıyoruz. Sevdiklerimiz iki kahve süresine sıkıştırılıyor, günlük uğraşlarımız yerleşiyor odalarımıza,kendimiz oturacak yer bulamıyoruz.
Düşünün ki hep ayaktayız.
Hayata karşı bir çıkıntıyız,bir pürüz. Öyle mükemmel ki hayatlarımız içlerinde biz yokuz.
.
O kadar hız varken neden yetmiyor,yetinmiyor ve yetişemiyoruz? Bize böyle öğretmemişlerdi, ne kadar çok öğrenirsen-ne kadar çok çabalarsan öne geçerdin.
Ama olmuyor değil mi? Bir koltuğa alabildiğine karpuz koymak istediğimizin farkındayım,o karpuzlar benim de ellerimde ve koyacak yerim yok.
Zapt ettiğimiz kalelerin duvarları çok yüksek. Çok güçlüyüz, kimse yıkamaz surlarımızı.
Ama içinde gün ışığı yok.
İçinde susuşlarından bile anlam çıkartabildiklerimiz yok. Çünkü susmayı kayıp olarak gördük hep. Konuşmalıydık,koşmalıydık,bir yerlere varmalı,parlamalı,alkışlanmalıydık.
.
Ege Soley,durmaktan durulmaktan bahsetiyor. Sessiz bir yerde kahve içerken,arkada çalan o sevdiğiniz şarkı gibi.. Pek çok cümle var altını çizdiğim, kenarına ufak yıldızlar çizdiğim.
Çünkü susarken,dururken,sakince akmayı anlatırken de yıldızlarla çevrilebilir; bir başkasına yıldız olabilirsiniz.
Ellerinizdeki yaldızlı kutuları bırakın.
Salyangozlara bakın,yuvalarından başka neleri var ki,hem de çok büyük değil; kendine yettiği kadar..
Sonra Ege Soley’le sohbet edin,yormadan yorulmadan..
İyi gelecek..
‘Koşmayı bıraktığın gün’,varmış olacaksın istediğin yere~
Yakın ve Sakin...Belki de 2020'nin bana kattığı en güzel şeyler .Kitabın kapağını bile görünce huzurla doluyorsunuz. Alıntılamaya kalksam altını çizdiğim her yeri yazmak istiyorum. Kıssadan hisse şu ki ; içinize dönün bu kitapla .Ve yazarı sevgili 'Ege' iyi ki varsın ve iyi ki yazıyorsun...Serinin 3.kitabı da Haziran'da çıkar büyük ihtimalle.
Yazar Hakkında
Ege SoleyYazar · 3 kitap
Ege Soley, 1983’te İstanbul’da doğdu. İtalyan Lisesi’nin ardından İngiltere / Canterbury’deki University of Kent, Avrupa politikası, İtalyanca ve İspanyolca bölümlerinden mezun oldu. Üniversite eğitiminin ardından Paris’e gitti ve dört sene boyunca eşzamanlı olarak Pascal Mutel’in çiçek butiğinde çalışıp bir yandan da Ecole des Fleuristes de Paris’te çiçekçilik ve botanik eğitimi aldı. 2011’de İstanbul’a dönüp kendi adını taşıyan çiçek dükkânını açan Soley, 2015’te de sadece Türkiyeli kadınların ürettiği tasarım ürünlerinin satıldığı, yavaş yaşam ve yavaş tasarım anlayışlarını destekleyen Slow Public’i kurdu
