Yavrunuz size "Babacığım! Beni bu dünyada hayran bırakan bütün bu toprağı, suyu, güneşi, çiçekleri, odaı kim yaratmış?" diye sorduğunda ona ne yanıt vereceksiniz? "Bilmiyorum," mu diyeceksiniz ona?
Mutsuz olmak için harcadığın tek bir an sana geri gelmeyecek. Yaşamının ne zaman başladığını biliyorsun, ama ne zaman biteceğini bilmiyorsun. Yaşadığımız her saniye bize sunulmuş bir hediyedir ve onu ziyan etmememiz gerekir. Mutluluk şimdiki zamanda yaşanır.
İnsan gömmek istiyor. Insan baş edemeyeceği kadar büyük olduğu için bilinç düzeyine taşıyamadığı şeyleri zihninin çok derininde bir yere gömmek istiyor.
Gömüyor da. Bir süre için.
Bu sırada unutmasına yardımcı olacak her şeyi ka-
bule hazır oluyor.
Inkâr mı? Hemen.
Yalan mı? Derhal.
Yok sayma mı? En güzeli.
Öyle bir şey olmadı ki.
Zihin çalışıyor, bellek unutuyor, bilinç pırıl pırıl ile-
riye bakıyor.
Oh ne kadar güzel.. ne kadar kolay!
Bunlar gerçekten oluyor, tecrübeyle sabit.
Oysa milyonlarca kitap yazmış, milyonlarca kitapta milyonlarca iyi niyetli düşünceler üretmiş, insan denen varlığı anlamaya çalışmış insanın hâkim olduğu dünyanın böyle olmamasını umardı insan.