Bir de kabullenmek ile alışmak var. Bir zaman sonra yüreğini susturup kabullenebiliyorsun, en azından kendince tesellilerin oluyor ama alışmak öyle mi? Ciğerlerin kopsa da kaburgaların batsa da kendine teselli ararken o acıların varlığıyla nefes alıp vermeyi öğreniyorsun.