Grace
@gracessecret
115 okur puanı
Eylül 2013 tarihinde katıldı
Yüzünün engebelerinde düşe kalka yürüyordum
kendime doğru.
Kimi zaman bir sel tuzlu tuzlu sürüklüyordu beni,
kimi zaman da bir yılın(kim bilir hangi yıldır)
tırnak izini dere yatağı sanıp
yamaçlara tırmanıyordum
-yamaçlar ki,
benli.
Reklam
pencereler görüntümü geri kustukça,
buruştukça bakışlarım görüntümü içerek
beslenen görüntülerin karşısında
ve uzayarak kısaldıkça boyum,
ona tutunuyordum.
O yıllarda,
henüz ormanlarım bile yoktu içimde
izimi saklayacak,
ada bile değildim daha
gökyüzünde
bir gökyüzü bile değildim.
ve benim gözlerim gördüklerimden yaratılmıştı
o yıllarda,
ellerim dokunduklarımdan.
Dilimi sormayın,
konuşamadıklarındandı
ve kanlı bir kitap gibi yatıyordu ağzımda.
ve çocuktum
ki,
görmek inanmanın en geniş kapısıydı.