Gurbet
@grbtrkp_0
Çağrılsın ya da çağrılmasın, tanrı buradadır…
Sınıf öğretmeni
382 okur puanı
Şubat 2021 tarihinde katıldı
Puan vermedi·80 syf.·
2024 28. kitabı
Çağımızın acıya karşı hassasiyetinde tuhaf bir algı var;kendimizinki hariç tüm acılar gülünç gelir, kendi en ufak acımızı içsel olarak çöküntüye düşecek kadar büyütür olumsuzluğun şiddeti içerisinde kayboluruz. Oysa acı bağ kurmaktır, farktır, gerçekliktir, sanattır, hayattır. Günümüzde acı kendini ifade yolu bulamadan sosyal medyanın aracılığıyla tahammülsüzlüğün yansıtıldığı ,insanları uyuşturma ve sürekli mutlu görünme çabasının hakim olduğu,gerçeklikten kopuk yaşam deneyimleri ile yaşam kalitesini
bir çıkmaza sokuyor . Bu şekilde sadece kendi acılarına duyarlı en ufak sorunlarda narsistik iç gözlemler yapıp bedene,psikolojiye yüklenen ruhu tutsak birbirinin aynısı olan palyatif toplum yapısı oluşuyor.
Sadece “mutlu ol” sloganıyla hedonik bedenin karşısında acıyı anlamsızlaştırıyor insan..
Bu kitap acıya karşı duyarlılığınızda yeni bakış açısı kazandıracaktır. Okumanızı tavsiye ederim..
Reklam
Puan vermedi·210 syf.·
2024 14. kitabı
Biraz Aytmatov gerçekliğini hissettim, hani hayatın tüm inceliklerini ve yaşanmışlıkları ilmek ilmek kendiniz yaşıyormuşçasına ilişki kurabildiğiniz o empatik dil.
Kitapta bir ailenin merkezinde dönemin siyasal, sosyal olaylarına da şahitlik ediyorsunuz. Yazarın bizzat tanığı olduğu Çin Kültür Devrimi, sosyalizme getirilen eleştiri …Kitabın başkahramanı her ne kadar Fugui gibi görünse de asıl kahraman benim nezdimde Jiazhen. Çünkü bir kadın; toparlayıcı, düzenleyici , sabreden,idare eden… Ve daha sayabileceğim nice güzel insani vasfı bir kadın olarak her anlamda kendinde taşıyan,sıkıntıları göğsünde yumuşatan varlıktan bahsediyoruz. O kadar derin bir hikayeydi ki , kendi hatalarının bedelini çocuklarının ödediği bir baba figürü, sabrı ve sükunetiyle bunu yapmak zorunda değilsin dedirten anne figürü ve yaşamın kargaşasında tutunmaya çalışan iki çocuk.Bir patatesi koca bir aile bölüşmek, açlığı iliklerine kadar yaşamak…Çokça yazabilir, anlatabilirim kitabı, lakin okuyarak yaşamanızı tavsiye ederim. Yaşamak diyorum, çünkü Xu ailesinin hayatı toplumumuzun büyük bir kısmıyla benzerlik gösteriyor. Keyifli okumalar diliyorum…
Puan vermedi·314 syf.·
2024 2. kitabı
Uzun süredir rafımda bulunan fakat okumanın ancak bu zaman nasip olduğu kitap… Çok geç okuduğum için hayıflandığım kitap.. Deneme özü itibariyle kişisel düşünce ve duyguların dile getirildiği yazı türüdür . Kısa kısa başlıkların altında hepimizin hayatından kesitler bulacağı bakış açısını geliştireceği çok ince detaylar olduğunu düşünüyorum. Tekrar tekrar okunması gerekiyor hatta.Üzerinde durduğu konulara baktığımızda; hayatı ve kendini anlamak, duygular ve dostluklar, insan ilişkileri, temelde felsefe ve yaşam döngüsünü içeren o bakış açısına hayran kaldım. Montaigne hepimizin sesi o bizden biri, o herkesti. Çok isabetli konular ele almış bütün yaşam telaşınızda karşılaşmış olduğunuz her şeyi bulabilirsiniz hatta sadece bulmak değil çözüm yollarını da göreceksiniz. Dili çok yalın kitabı rahatlıkla baş ucu kitabı yapabilirsiniz henüz okumadıysanız eğer geç kalınmayacak kadar kıymetli bir kitap.. Şiddetle tavsiye ediyorum.
Puan vermedi·196 syf.·
2021 4. kitabı
Mehmed Uzun lise yıllarımda kitap okuma alışkanlığımın mimarı olan bir yazar. Yazı dilini sade ve bir o kadar yoğun duygu akışı içinde o kadar güzel kullanıyor ki…O dengbejlerin yazarı, sesi , Kürt kültür ve tarihinin koruyucusu.Onu okudukça bir Kürt olarak kendi tarihime ne kadar yabancı kaldığımı ne kadar bilinçsizce uzaklaştığımı- uzaklaştığımızı atalarımızı dedelerimizi asırlık gelenek ve göreneklerimizi nasıl da kulak arkası ettiğimizi anlıyor ve içim açıyor kendi halime ve halimize.. Geleneksel bir kültürün tanığı bir o kadar da çağdaş bir yazarın bu eserinde Evdale Zeynikenin trajik bir yaşamını tüm yaşamların özeti haline getirerek, ustalıkla betimleyerek bizlere sunuyor dırej meheme. Kitaptan şu muazzam cümleyi paylaşmak istiyorum özellikle : Kürtlerin ülkesindeki âdet ve usûl şudur ki, kimse yaşlılara, kocakarılara, yaralılara çocuklara, dullara, düşkünlere ve yetimlere el kaldırmaz. Hele aşıklara, sevdalılara asla." Cümlesiyle kitabın akışını ancak bu denli aciz cümlelerle ifade edebilirim bir kitabını okuyunca diğer hepsine elinizin gideceğine emin olduğum bir yazar. O Yaşar Kemal’ in izinden ; biz onun izinden…
Puan vermedi
Bazı kitapları okursunuz bazı ruh hallerinde sonradan tekrar okuduğunuzda yepyeni bir kitap okuyormuş gibi hissedersiniz ya işte tam olarak öyle bir hisle tekrar okudum yıllar sonra.Asıl mesajları anlamamış, kafamda bir bütünlük oluşturamamışım o zamanlar . Kitap çok ince olmakla beraber içerisindeki hayat dersleri ve önermeler yaşamımızda var olan gerçekleri konu almış. İnsanlar doyumsuzdur. Neye sahip olurlarsa daha fazlasını isterler bu kitapta bunu rahatlıkla gözlemleyebilirsiniz hoş artık gözlem için kitaplara pek gerek kalmıyor. Elindekiyle yetinmek belli başlı insanlara özel bir yetenektir ya da zorda kalan her insan... bir öyküsünde elindekilerle yetinemeyen insanlarla, bir diğer öyküsünde elindekiyle yetinip elini bir insana uzatan insanın hikayesini konu almış… Farkındalık oluşturmasını ümit ediyorum iyi okumalar herkese…
Reklam