Debord, gösterinin varoluşunun tezahürlerinin ve gösterinin otoritesinin mevcut kapitalizmin meşruiyetini kanıtlamaya ve haklı çıkarmaya yönelik olduğunu ileri sürer. Kitleler, gösteriye boyun eğerek, mevcut durumu bilinçsizce onaylamaktadırlar. Dolayısıyla gösteri, aynı zamanda hâkim kapitalizmin gerekçelendiren “kalıcı bulunuştur (presence)". Bu gösterinin ideolojik işlevini göstermektedir.
Hâkim ekonomik düzenin mükemmel imgesi olan gösteri açısından amaç hiçbir şey, gelişme ve ilerleme ise her şey olarak görülür. Gösteri kendisinden başka hiçbir şeye ulaşmayı hedeflememektedir.