Yaşadığımız dünyada hepimiz, herkes gibi olup “normal” sayılmak için bizi biz yapan gerçek hikayelerimizden vazgeçip kusursuz ama bir o kadar da yüzeysel insanlar olmaya, neredeyse bir Android’e dönüşmeye çabalıyoruz. Ve bir Android ile ne paylaşabilirsiniz; rakı sofrasında karşılıklı bir tek atabilir misiniz, ona bir yakınlık hissedip gerçek bir bağ kurabilir misiniz, emin değilim. O yüzden kusurlarımızı saklamaya çalışarak sıkıcı bir ortak düzlükte buluşmaya çalışmak yerine, kusurlarımızı açıkça anlatıp onlar üzerinden yakınlaşmak bana çok daha iyi bir fikirmiş gibi geliyor.