"Rûhun mu ateş, yoksa o gözler mi alevden?
Bilmem bu yanardağ ne biçim korla tutuştu?
Pervâne olan kendini gizler mi alevden;
Sen istedin ondan bu gönül zorla tutuştu.
...
Mehtaplı yüzün tanrı’yı kıskandırıyordur
En hisli şi'irden de örülmez bu güzellik.
Yaklaşması güç, senden uzaklaşması zordur,
Kalbin işidir, gözle görülmez bu güzellik!"
Gerçekten sevdiğim çok az insan var, hakkında iyi düşündüğüm kişiler ise daha da az. Dünyayı gördükçe memnuniyetsizliğim artıyor; her türlü karakterin tutarsız olduğuna, ayrıca erdemli ve duyarlı görünümün yanıltıcı olabileceğine her gün daha çok inanıyorum.