Çok sonraları keşfettiğim üzere insanlar ikiye ayrılıyordu.Acı vereceğini düşündükleri için unutmaktan korkanlar.Acı vereceğini düşündükleri için hatırlamaktan korkanlar.
Çok tuhaf ama ailen kesinlikle ruhsal gelişimin adına en büyük sınavı verdiğin er meydanıdır.Bence de öyle.Sonra; "bir süre görmeyeceğim bizimkileri" dersin, "bana iyi gelmiyor." Sana iyi gelmeyen, en tanıdık, en alışkın olduğun ortamda kendi kendine yenildiğini görmektir.Onca psikolojik iyileşme veya ruhsal tekâmülden sonra edindiğin kendine güven yerle bir olmuştur.Haftalarca detoks yaptın, kilometrelerce koştun, onlarca kilo verdin, geldin eve, soktun kafanı makarna tenceresine.Misal.
Kimi kişiler termometre gibidirler, kendilerine zarar verecek şeylere bile karışmazlar. Karşılaştıkları sorun ve zorlukları fark etmenin ötesinde bir şey yapmazlar, bir çözüm yolu bulmaya çalışmazlar, yaşamı yalnızca seyrederler. Kendilerini her zaman güçsüz hissederler.
Kimi kişiler ise termostat gibidirler onlar güçlüklerle karşılaşır karşılaşmaz harekete geçerler. Daima bir çözüm yolunun bulunduğuna inanırlar. Tepki gösterir, kararlar alır, harekete geçerler.
Siz hangisisiniz acaba termometre mi termostat mı?