Tamamen akıcı bir kitap diyemeyeceğim. Çünkü bazı kısımlarında sıkıldım ama kitabı genel olarak ele aldığımda bir insanın kendini inandırmış bir hayal için ne kadar da ileri gidebileceğini hatta aklını bile kaybedebilecek seviyeye geldiğini gördüm. Bu noktada kitabı okuduğum süreç boyunca acaba benim de bir hayal için bu kadar ileri gitmiş miyimdir? diye kendimi sorguladım. Belki de hepimiz sadece bir hayal için tüm hayatımızı mahvediyoruz…
Açıkçası çok akıcı bir kitaptı. Lennienin sonunu Candly’nin köpeğinin sonuna benzettim. Bence George ondan esinlenerek Lennieyi kendi öldürdü. Çünkü Candly’nin köpeğini Carlson öldürdüğü vakit Candly “ O köpeği kendim vurmalıydım George. Kendi köpeğimi başkasının vurmasına izin vermemeliydim.” demişti.
“ İnsanın iyi olmak için akla ihtiyacı yoktur. Hatta bana zaman zaman bunun tam tersi olmalı gibi gelir. Çok zeki birini ele al hemen hiçbir zaman iyi biri olmadığını görürsünüz.”