Gülay Ertuğ
@gulay_ertug
40 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Bir pazar sabahı çayınızı alıp bir kaç saatte bitirebileceğiniz bir kitap. Hikayeyi en başından biliyoruz. Tam alnının ortasından vurdum diyor kahramanımız bize. Sonra da anlatmaya başlıyor işte böyle oldu diye.
Sevgisizliğin ve ilgisizliğin bir kadını ne hale getirebileceğini görüyoruz. Hikaye boyunca kadının sessiz çığlıklarına, kendini avutma çabalarına tanıklık ediyoruz. Kendisine söylenen bir kaç güzel sözü bile günlerce tekrar edip mutlu olmaya çalışan, kocası her seyahate gittiğinde kiminle ne yapıyor olabileceğini hayal eden ama sabretmekten beklemekten vazgeçmeyen bir kadının hikayesini okuyoruz. Sonrasında ise bir şey kafasına dank ediyor, acı bir gerçeği kabullenmek zorunda kalıyor ve kaçınılmaz son gerçekleşiyor.
Yer yer karaktere sinirlensem de çaresizliğini hissederek okudum bu kitabı. Sizlere de tavsiye ederim
Reklam
Kitap genel olarak ses belgeselleri çeken bir çiftin çocuklarıyla yola düşmesini anlatıyor.
Kadın ülkeden ihraç edilen ortadan kaybolan mülteci çocukları araştırırken adam ise son Amerika yerlileri olan apaçi hikayelerinin peşine düşüyor.
Tüm bunların arka planın da ise beni asıl etkileyen şimdiye kadar hiç dikkat etmediğim şeylerin sesi oldu. Gölün, rüzgarın, asfaltın, yemeğin, ormanın ve daha ufacık herşeyin bir sese sahip olduğu ve bizim bunlara kulak vermemiz. Kitapta beni etkileyen bir diğer nokta ise gittikçe hayat amacı farklılaşan çiftleri, onların birbirine yabancılaşmasını ve bu onları bu noktaya getiren nedenlerin çok naif bir dille anlatılmasıydı. Özellikle mülteci çocukların hikayeleri beni çok etkiledi. Yola çıkmayı uzun yolculukları seviyorsanız ekstra zevk alacağınız bir kitap. Bana okurken fotoğraf makinemi yanıma alıp uzun yola çıkma isteği uyandırdı. Herkese tavsiye ederim
Çarklar arasında her öğretmenin mutlaka okuması gerekiyor sözünü gördükten sonra merakla okumaya başladığım bir kitap oldu. Kitapta hans adında başarılı, çevresi tarafından dahi gözüyle bakılan, kendisinden büyük beklentiler içerisine girilip, ileride çok başarılı olacak gözüyle bakıldığı bir çocuk. Taşra da yatılı okulu kazanan tek öğrenci. Ancak daha sonrasında yaşadığı buhran onu çok başka yerlere götürüyor ve hiç beklenilmeyen bir sona ulaştırıyor.
Kitapta öğrencilere yarış atı gözüyle bakılması, gençliklerini yaşamaya fırsat verilmemesi çok güzel bir dille anlatılıyor. Özellikle öğretmenlerin bazı öğrencileri kazanmak için uğraşmak yerine nasıl gözden çıkardıkları vurucu bir şekilde kaleme alınmış. Herkese tavsiye ederim
Şükran yiğit bizi 80 lere götürüyor. O dönemde lise öğrencisi olan Filiz’in hayatına, ailesindeki kopukluklara, ilk aşkına, arkadaşlıklarına şahit oluyoruz. Hikaye Antalya da şarampol mahallesinde geçiyor ve buradan Almanya’ya kadar uzanıyor. Hikayenin arka planında ise hem Türkiye’nin 80ler de ki durumuna hemde Almanya daki Berlin duvarının yıkılma sürecine tanıklık ediyoruz.
Şükran yiğit o kadar gerçekçi bir dil kullanmış ki hikayedeki bir çok karakterle bağ kuruyorsunuz. Özellikle Filiz ile Mine ablanın arasındaki bağ benim kalbime dokundu.
Her açıdan derinlikli bir hikaye olduğu için herkese tavsiye ederim.
Deniz poyraz öyle bir öykü kitabı yazmış ki her hikayede bir duygudan başka bir duyguya savruluyorsunuz. Bazı hikayeler yüzünü güldürürken bazılarının sonu suratınıza tokat gibi iniyor bazılarını ise baştan sonra tedirgin okuyorsunuz. Çok fazla küfürlü bir dil kullanması bazen rahatsız etse de ben içindeki öyküleri çok sevdim özellikle birkaç tanesi uzun bir süre aklımdan çıkmayacak. Öykü okumaya sevenlere tavsiye ederim.
Reklam