İnsana dünya ve ahirette faydası olacak bir dostun nasip olması, Allah Teâlâ'nın en büyük nimetlerinden biridir. Yüce Allah için sevginin sonu yüce Allah'ın rızasıdır. Ahirette, Allah Teâlâ için birbirini seven müttakilerin dışında herkes dünyada nefsi için dost edindiği kimselere düşman olur.
*Ömrü gurbette geçenler gibiydim senin yanında
Duymadın mı, çok söyledim?
O uzun gurbette,
Ben senin "adalet" diye diye nasıl unufak olduğunu gördüm.
Göre göre, duya duya,
yine de bigâne olarak her şeye.
Bilmedin ki; ben senin gurbetinde delirmemek için
kalbimin aklıyla ördüğüm bir *yıldızlı* kubbede yaşadım.
Tecellinin içinde ecel durur sevgilim, görmedin mi?
Adaletin içinde bir zalim oturur.*
*Ömrümü adadımdı.
Elimden aldığın ve parçaladığın şey bu!
Adaletin adını neden anmıyorsun burda da?
O yüzden büyük yaram
O yüzden büyük öfkem
O yüzden dinmiyor
İçimde hepsi, hıncahınç.*