Gülçin Güler
@gulcinglrr
Şu anda okuduğu kitap
Yaşlandıklarında ağaçların insanlara benzediklerini kent çocukları bile görebilir. Gövdelerinin boğum boğum olması, ihtiyarların eğilmiş bükülmüş mafsallarını hatırlatır. İnsanlarda yaşlandıkça, bir anlamda ağaçlaşırlar.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Gerçeklerin bilinmesinin acı payını,hep hayaller öder.
En iç, en içten, en içteki sesine bile aykırı düşebilir mi kişi?
Düşer...
Hani çiçekler vardır - sanarsın,hep tomurcuk kalacaklar (öylesine uzun sürmüştür ki gelişmeleri,serpilmeleri, olgunlaşmaları); oysa, gün gelir, inanamadığın bir hızla,pırıl pırıl açıverirler ya - işte,öyle: birdenbire geliverir yaşamının anlamı.
Yıllar sürer,çünkü,o küçücük tomurcuğun gelişmesi,sonra çiçeklenmesi; sonra olgunlaşması, meyveye duracak hâle gelmesi. Yıllar ve yıllar...
Meyve: olgunluktan çürümeye geçiş olacaktır; ama,yokluktan varlığa da...
Yaşamdam ölüme; ama, bir o kadar da, ölümden yaşama...