Kitabı iki günde bitirdim ve çoktandır bu tarz kurgu okumadığım için benim için çok akıcı bir şekilde ilerledi. Belki yaşım(19) dolayısı ile bazı sahnelerde bayağı güldüm eğlendim. Buradan sonra belki spoiler yazabilirim. Hannah'ın ilk başlarda Justin için Garrett'tan yardım alması sonrasında da aşık olması biraz klişesi ama yani klişe olması bile hoşuma gitti. Ve sonraki kitaplardaki ana karakterlere biraz göz gezdirdim ki bu kitapta olan bazı çiftler ayrılacakmış. Sonunda da Hannah ve Justin'in arkadaş olmasına da şaşırdım açıkçası yani beklemiyordum. Bir de bence +18 sahne sayısı da çok değildi yaniabartılacak kadar fazla değildi. Tabii ki vardı da fazla ayrıntı verilen sahne sayısı çok değildi. Ama öpüşme sahneleri çok tatlıydı yaa. Bir de birbirlerini sevdiklerini başlarda fark etmeyişlerini okumak ve Hannah'ın Justin'i istediğini düşünmeye devam etmesi de sayfa yaklaşık 300'e kadar sürmesi de fazla uzatılmıştı bence çünkü o kadar uzatmayıp birbirlerini sevdiklerini fark ettiklerinden sonra birsürü zorlukla falan karşilaşsalardı biraz aksiyon eklenmiş olurdu. Tamam bir iki küçük zorluk yaşadılar ama bir iki bölüme araları düzeldi. Yani demek istediğim aralarındaki gergin atmosferi biraz daha okumak isterdim. Son olarak da şunu eklemek isterim bu benim okurken ve sonrasında edindiğim yorumum. Yorumlarımı da kitabı okuduğum zamanki düşüncemin bir yerde olması ve bana katılan katılmayan var mı belki öğrenirim diye yazıyorum <3
türk mitolojisi ile KUTSANDIM+kımızları hazırlayın!
Merhabalar, ben Sülde.
Asar'ın Evlatları yazardan okuduğum ilk kitap dolayısıyla bu kitap, yazarla tanıştığım kitap oldu.
İncelemelerim SPOILER a.k.a SÜRPRİZ BOZAN içerir daima. Bunu bilerek lütfen bu incelemeyi okuyun.
Beş Çayına Bir Kitap formatında kitabı neredeye bir saat boyunca konuştuğum podcast'e ulaşmak için linke tıklayınız;
Video: youtube.com/watch?v=YOauDKJ...
Kanal adım: benSülde
Ayrıca kanalımda kitap *yerme* ve *övme* videoları da mevcut!
1) TÜRK MİTOLOJİSİ AUUUUU!!!
*Yine döner yüce günler*
*Hun’un Tanrı ömrünü ver*
*Ayrılığa düşmeyelim*
*Bir olalım, birleşelim*
(yoğun gırtlak müziği eşliğinde uluyarak dans etti)
Her inceleme yazımda, her videomda *'TÜRK MİTOLOJİSİ İLE İLGİLİ BİR FANTASTİK NEDEN YAZMIYORSUNUZ?!'* diye cırlayan benim için soğuk bir bardak su gibi oldu bu kitap. Birisi geldi, sıcak bir yaz gecesinde bana böyle soğuk bir bardak su verdi.
Yazar, türk mitolojisini gayet iyi anlamış, tanrıları, canavarları, hayvanları, mitolojik ögeleri o kadar iyi kullanmış ki çok sevdim. Türk mitolojisindeki anlayışa göre tanrıların göğün katlarında yaşıyor olduğu inancını almış ve kitapta, tanrıların çocuklarını dağın katlarına koyarak bunu çok güzel bir şekilde yedirmiş mesela.
Kaynak sıkıntısı çeken (en azında ben çekiyorum) bir mitoloji adına, mitolojik ögelerinin güzelce kullanılmış olması beni çok memnun etti. Yazar dersini çalışmış ve kitapta meyvelerini vermiş.
2) Kitaptaki Bazı Harika Seçimler
Barış'ın kırmızı sevdası, neredeyse mest oluşu (videoda bahsetmedim ama alt metni almadım sanmayın, cıks :), öfke + savaş üzerinden işlenen alt metin, karakterlerin İSİMLERİ (Böke! Öyke! BAYILDIM!!!!) gibi kitapta çok güzel tercihler var ki beğenmekten başka bir çareniz kalmıyor resmen.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Tüm hikayeyi bir paragraf ile alıntılamam gerekirse;
"Biliyordum ki, Efruz Bey yalnız «şifahi bir muharrir» değil, aynı zamanda şiirsiz meşhur bir şâir, esersiz meşhur bir dâhi, ilimsiz meşhur bir âlimdir. Kanatsız kuş, kanbursuz deve, gagasız leylek gibi bir harika... Ansiklopedik münekkitliğiyle metascientifique icazı da üstüne caba... İlmi de alenen inkâr eder. Bir takımlarının «Tahaddüs» diye lisanımıza geçirmelerine rağmen halkın, muhterem avamın «işkembe-i kübra» terkibiyle tercüme ettiği «intuition» onun tükenmez bir hazinesidir... Önüne gelene: «Ben ilim falan tanımam. Mantık, usul falan hepsi efsanedir! Yaşasın intuition! Her mesele işkembe-i kübra ile halledilir» der. Dünyanın hiç bir tarafında bir eşine daha tesadüf ihtimali olmayan bu kadar orijinal bir dâhinin mektubunu nasıl merakla, nasıl şevk ile, nasıl heyecanla okuduğumu tasavvur ediniz."
Okurken oldukça eğlendim; Efruz Bey'i ve dahi diğer karakterleri kah tanıdığım birilerine benzettim, kah hallerine üzüldüm, güldüm.
Mizah, hiciv, kinaye...
Gönül doyuran bir eser.
Efruz Bey 
Ömer Seyfettin
Efruz Bey Ömer Seyfettin
Kalp Sorunları serisinin üçüncü kitabı olan Aşk Meleği'nin Suçları, benim için serinin ruhunu koruyan, bol kahkahalı, romantik ve aksiyon dolu bir final kitabı oldu. İlk kitaptan beri Emelle'nin macerasını büyük bir keyifle takip ediyordum ve bu kitapta onun geldiği noktayı görmek oldukça güzeldi.
Emelle, şimdiye kadar okuduğum en eğlenceli fantastik roman karakterlerinden biri olabilir. Bir Aşk Meleği olarak yıllarca kimsenin onu göremediği, ona dokunamadığı ve onunla iletişim kuramadığı bir hayat yaşamış olması, karakterini çok farklı bir noktaya taşıyor. Fiziksel bir beden kazandıktan sonra hayatın en basit şeylerini bile ilk kez deneyimlemesi hem komik hem de oldukça sevimliydi. Yemek yemek, sarılmak, dokunmak, yürümek gibi sıradan görünen şeylerin onun gözünden anlatılması hikâyeye ayrı bir renk katıyor. Emelle'nin olaylara verdiği tepkiler, yaptığı yorumlar ve özellikle etrafındaki insanlara taktığı lakaplar boyunca beni sık sık güldürdü.
Bu seride en sevdiğim şeylerden biri reverse harem temasının yalnızca romantizm üzerine kurulmaması. Emelle ile eşleri arasındaki bağın zaman içinde gelişmesini, birbirlerini tanıyarak ve güven oluşturarak ilerlemelerini okumak çok keyifliydi. Ronak, Lore ve Declan'ın her biri farklı kişilikleriyle hikâyeye katkı sağlıyor. Hiçbiri birbirinin kopyası değil ve bu da ilişkilerin daha gerçekçi hissettirmesini sağlıyor. Özellikle Ronak'ın sert tavırlarının altında sakladığı duygular ve Emelle ile olan gelişimi benim için kitabın en güçlü noktalarından biriydi. Onu kazanmak kolay değildi ve belki de bu yüzden en sevdiğim karakter oldu.
Kitap boyunca romantik sahnelerin yanı sıra aksiyon ve gerilim de oldukça ön plandaydı. Yaklaşan savaşın etkileri, siyasi oyunlar, ihanetler ve geçmişten gelen hesaplaşmalar hikâyeye sürekli hareket
Ve güzel bir maceranın daha sonuna geldim. Karadenizli ve bir kaptan kızı olarak harika bir serüven ile hem hüzünlenip hem güldüm bu karlı havada mutlu son ile içimi ısıtan güzel ve hırçın aşk hikayesi kaleminize yüreğinize sağlık 
Nehir Erdem @nehirerdemhikayeleri #okudumbitti #kitap #kitapokumak #kitapkurdu #kitaplık #müptelayayınları 
Nehir Erdem
Nehir Erdem @nehirerdemhikayeleri #okudumbitti #kitap #kitapokumak #kitapkurdu #kitaplık #müptelayayınları Nehir Erdem
Normalde daha çok edebi kitaplar okumayı tercih eden biri olarak hayatımda ilk defa bambaşka bir türe geçtim. Yakın bir arkadaşımın önerisiyle Neva Altaj’ın Kusursuzca Kusurlu serisini okumaya karar verdim. Açıkçası ilk kitabı satın da almadım, arkadaşımın kitabını ödünç alarak başladım. Serinin ilk kitabı olan Tuvaldeki Yaralar’ı da iki günde bitirdim.
İki günde bitirdim çünkü kitap gerçekten kendini okutuyor. Ama şunu da söylemem lazım; beni bayağı ortaokulda okuduğumuz Wattpad kitaplarına götürdü. O dönem okuduğumuz hızlı ilerleyen, karanlık atmosferli, bol çekimli, biraz abartılı ama bir şekilde merak ettiren kitapların havası vardı. Okurken hem eğlendim hem de yer yer “ben ne okuyorum şu an?” diye kendime güldüm.
Tuvaldeki Yaralar, mafyatik romantik drama türünde bir kitap. Roman ve Nina üzerinden ilerleyen, sahte evlilik dinamiğiyle başlayan, aksiyon ve romantizmi bir arada taşıyan bir hikaye. Bu yüzden kitaba edebi bir metin beklentisiyle başlamak bence doğru olmaz. Kitabın derdi derin bir edebi dil kurmak değil; hızlı akan, gerilimi yüksek, romantik çekimi önde olan bir hikaye sunmak.
Bu türü normalde okumadığım için başta biraz mesafeli yaklaştım. Ama kitabın temposu düşük değildi ve merak duygusunu canlı tuttu. Roman’ın karanlık ve kontrolcü dünyasıyla Nina’nın daha farklı, daha renkli ve kendine has tarafı arasındaki zıtlık kitabı taşıyan şeylerden biriydi. İkisinin arasındaki dinamik yer yer abartılıydı ama türün içinde değerlendirince bu abartı çok da şaşırtıcı gelmedi.
Benim için kitabın en güçlü yanı akıcılığıydı. Ağır bir okuma değil, kafa dağıtan ve hızlı biten bir kitap. Bazı yerlerde olayların fazla hızlı ilerlediğini düşündüm. Bazı sahneler tahmin edilebilirdi ve karakterlerin duygusal geçişleri bana yer yer aceleye gelmiş gibi hissettirdi. Bu
