Güldü. "İşte böyle; dünyada ne sapıklar var görüyorsun." Görüyorum. Ben de güldüm. "Ne dersin? Bu adamlar ciddi midir?" "Bilmem." "Ne demek bilmem?" "Yani onlar kendilerini ciddiye alıyorlardır, demek istedim."
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
“Seni neredeyse Tanrı’yı sevdiğim kadar seviyorum,” diyerek güldüm.
Bana baktı ve bir anlığına gözleri bulutlandı. “Bilmiyorum,” dedi.
Bana kısık gözlerle, huzursuzca baktı. Bir süre sonra "Deli olduğumu düşünüyor musun?" diye sordu.
Kaygıyla güldüm. "Deli mi dediniz Caesar? Deli olduğunuzu düşünüp düşünmediğimi mi soruyorsunuz? Siz tüm dünyada, insanların yaşayabildiği her yerde akıl sağlığının standardını belirleyen kişisiniz."
"İnsan kılığında bir ilah olmak," dedi sır verircesine, "çok zor Claudius, anlarsın ya. Delirdiğimi sık sık düşünmüşümdür. Antikyra'da yetişen karacaot deliliğe iyi gelirmiş. Ne dersin?"
Dedim ki: "En büyük Yunan filozoflarından biri (adını şu an hatırlamıyorum), zaten açık olan zihnini daha da açmak için karacaot kullanırdı. Ama tavsiyemi soruyorsanız 'Kullanmayın! Sizin zihniniz, dibi çakıllarla kaplı bir su birikintisi kadar berrak zaten,' derim."
"Evet," dedi, "ama geceleri üç saatten fazla uyuyabilsem keşke."
"Fani kılığında olduğunuz için üç saat uyuyorsunuz," dedim. "Yoksa ilahlar hiç uyumazlar."
