Gülin Dinç
@gulinkaa
Livaneli ailesinden izler olduğun fakat bir otobiyografi olarak nitelendirmediği son kitabında, karakterler Leyla, Selim ve kızları Zeynep üzerinden ‘68 kuşağı’ olarak adlandırılan kişilerin zorlukla ve mücadeleyle geçen yaşamlarını anlatmış.
Leyla ve Selim’in lisede başlayan ilişkileri evlilikle taçlanıyor fakat kızları Zeynep doğduktan sonra dönemin siyasi olaylarıyla alakalı Selim hapse giriyor. Buradan sonra birbirlerine yazdıkları mektuplar, Selim’in hapishanede yaşadıkları, Leyla’nın Selim olmadan kızıyla verdiği mücadele ve tabii ki dönemin siyasi olayları detaya girmeden anlatılıyor.
Benim kitaba dair eleştirilerim olacak yalnız. Çok büyük hevesle almıştım kitabı fakat beni bazı noktalarda tatmin etmedi. Konu gayet dikkat çekici. Başlarda güzel başlasa da sayfalar ilerledikçe karakterlerin derinine inemediği için havada kaldı. Bölümler arası kopukluk da var. Bir şeyler oluyor fakat biraz hayal gücümüze kalmış gibi hissettim. Biraz daha detaya inilerek karakterler yüzeysel kalmadan yazılsaydı çok çok güzel olabilirdi. Bu tabii ki benim düşüncem.
Emeklere sağlık..
“Cehalet, bilgiyi; karanlık, aydınlığı boğuyordu bu topraklarda.”
“Hiçbir suç yükleyemedikleri için kitap okumak diye bir suç icat ettiler.”
“ Bazı insanlar kendilerini kabul ettirmek, sevdirmek için çok çaba gösterir, bazılarındaysa hiç böyle bir niyet yoktur, olduğu gibi yaşar ve sen yavaş yavaş ondaki kaliteyi keşfettiğin zaman hayranlığın artar.”
“Aşk onun çözülemeyecek denkleminde bir bilinmeyendi ve o, bu denklemi çözmek için ne bir çaba sarf ediyor ne de bir merak taşıyordu içinde, sadece görmezden geliyor, varlığını yok sayıyordu.”