Birinin sevgisini istemeyi sevgi zannediyor çoğu insan. Sevgiyi istemek, sevmek değil. Sevgiye sahip olmak isteği hırsa dönüşüyor zamanla. Bunca sevilmek yarası bu yüzden.
Bir şeyi çok fazla istemek, çok fazla sevmek o şeyi kaybetmenin en kısa yolu. Sevgi ve istek şiddetlendikçe “kaybetme korkusu” galip gelir. Çok sevilen, çok istenen şeyler ürkek bir serçeye benzer ve korkunun üşüştüğü yerde çok istenen her şey kuş olup uçuverir.
Beni kıskandırmak için hiçbir oyuna başvurmuyor ve benim dışımdaki insanlara minimum ilgi ile cevap veriyor. Üstelik ben böyle bir şey talep etmediğim halde. İçinde kendiliğinden uyanan bir empatiyle halimden anlıyor. Böyle soylu davrandığı için sevgim katlandıkça katlıyor ve içimden taşacak zannediyorum.