Yeterince sahiplenmemek, yeterince sevmemek anlamına mı geliyor? Öyle olmaması gerektiğini düşünüyorum. Karşısındakini boğmadan, bunaltmadan, özgürlüklerini kısıtlamadan da sevemez mi insan? Bilemiyorum... İçine düştüğüm bu duygu karmaşasını nasıl çözeceğimi bilemediğim gibi.
Anladım ki aşk gözlerini kaybetmekti zaten. Sesini kaybetmekti, tümden kaybolmaktı. Başkasının gözünden bakıp, ağzıyla konuşmaktı. Aşk yakalandığım en kişiliksiz hastalıktı.
Onunla paylaşmadığı hiçbir güzellik mümkün olamazdı artık. Eve dönüşünü bekliyor, onun için hazırlanıyordum. Biri için hazırlanmak ne acıklıdır oysaki... Bunu göremeyecek kadar kördüm.