90'larda çocuk olmak
Bakkal yoluna düşerdik. Benim alacağım şey hep aynı olurdu. Güllü lokum alırdım. Lokum olmasından ziyade güzel kokusu hoşuma giderdi. Ablam leblebi tozu ile pudra şekerini karıştırır yerdi. Ben leblebi tozuna, pudra şekerine hızla üflerdim, ablamın eli yüzü toza bulanırdı.
Sorunu hastalıklı hastalık algısı ve inancı besliyor. Öyleyse çare bu algının ve inancın değişmesinde. Çünkü sorunlar sebeplerinin zıddı ile tedavi edilir.
Bir duygunun azını normal, çoğunu hastalık görmek kişileri o duyguya karşı aşırı derecede duyarlı hale getirir. Duyarlılık arttığında ise etkilenme de artar.
Bir duygu hasta olabilir mi? Duygu, duygudur. Her duygu insanidir. Şiddeti ve derecesi her ne olursa olsun!