"Fabrikanın kapısı kollarını açmış, genç kızları bekliyor."
Bu cümlenin neresini müstehcen bulduklarını sanırım benim gibi siz de anlayamayacaksınız. Fakat akıl özürlü sansür kuruIu üyesi için bu cümle kesinlikle müstehcenmiş. Çünkü bürokratlara göre kapı vajinayı simgelermiş. Her şey, birer seksomanyak olan bu adamların cinsel dürtülerini tahrik ediyordu. Kendileri her şeyi müstehcen olarak algıladıklarından her cümle onlara müstehcen geliyordu. Aslında hepsi birer klinik vaka, birer cinsel patoloji vakasıydı
Babamın akrabaları, Honşu'nun kuzeyinde bulunan Akita yöresindendir. Bu yüzden, normal olarak beni de Tokyo'daki Akitalılar dayanışma derneğine üye yapmışlar. Fakat annem Osaka'da doğmuş, ben Tokyo'nun Omori semtinde doğmuşum, Akita'yla hiçbir ilgim yok ve kendimi Akitalı sayamıyorum. Bunu zaten hiç anlamamışımdır, Japonya yeterince küçük değil midir ki bir de bunu iyice küçültmeye çalışırız. Yabancı dilim olmadığı halde, dünyanın neresine gidersem gideyim, hiçbir zaman kendimi yabancı bir yerde hissetmemişimdir. Dünya benim evimdir, ben dünyalıyım. Sanının herkes böyle düşünebilse, uluslararası kavgalara hiç gerek kalmayacak ve belki de bu çağdışı geçimsizlikler bir son bulacaktır. Öyle bir noktaya ulaştık ki artık sadece dünyanın merkezini düşünmek geri kafalılıktan başka bir şey değil. Uzaya uydular gönderilen çağımızda insanlar hala ayaklarının üzerinde sürünüyor ve birbirlerine vahşi köpekler gibi bakıyorlar. Bu gidişle dünyamızın sonu ne olacak!