Yazar:434.jpg)
Andre Maurois
Çevirmen:
Hamdi Varoğlu
Tahmini Okuma Süresi:
5 sa. 54 dk.
Sayfa Sayısı:
208
Basım Tarihi:
1972
İlk Yayın Tarihi:
1928
Yayınevi:
Remzi Kitabevi
Orijinal Adı:
Les Climats
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Diğer Baskılar
14 diğer baskı · Tümünü Göster915.jpg)
İklimler
3.095 okunmaHelikopter Yayınları · Şubat 2008 · 208 s.
İklimler
84 okunmaRemzi Kitabevi · 1972 · 208 s.
İklimler
75 okunmaEngin Yayıncılık · 1998 · 244 s.
İklimler
69 okunmaGörsel Yayınlar · 1992 · 232 s.
İklimler
38 okunmaVarlık Yayınları · 1961 · 198 s.
İklimler
21 okunmaAltın Kitaplar · 1972 · 254 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Okumak istemeyeceğiniz kadar uzunEdebiyat
İklimler gibi romantik olan tabir yerine alternatif bir adı olur muydu kitabın diye düşündüm kitabı bitirdikten sonra ve "Roller" daha gerçekçi olabilirdi belki. İkliminiz, ilişki içinde girdiğiniz rol ve bu rolü kimden çaldığınız ise kendinizin bile bilmediği veya bazen itiraf etmekten kaçındığı ise ilişkilerin ortak macerası. İlişkilerde edinilen kimliklerden, payınıza düşenin hangisi olduğuna karar verebilmek, aşkın muzip bir bilmecesi. Bu bilmeceyi birbirlerine ve özellikle kendilerine karşı oldukça dürüst davranarak mektuplarında ifade eden karakterler, ilişkilerindeki kimlikleri paylaşıyor okurla. Kitaptaki üç kahramanın ilişkileri içindeki girdiği rolleri okudukça fark ettim ki, kendi kurduğumuz oyunlara inanılmaz sadık olabilen iki yüzlü ve bencil oyuncularız ilişkilerimizde, evet en kısa haliyle olay bu işte. Romantizmin aldatıcılığına bırakmayalım kendimizi. Yazar da belki bunu istemiştir, bu aldatıcı görüntünün altındaki acı veren zevkli oyunu irdelerken kendimize ne kadar dürüst olduğumuzu anlamamızı belki. Çünkü karakterler de, önünde sonunda, yine kendileri tarafından buna mecbur bırakılıyor. Kitapta romantizliğin vurgusu altında o çıkarlarıyla beslenen aşk duygusunu hissederken, kendi iklimimin nasıl bir şey olduğunu tanımlamaya çalıştım aslında. Ortaya korkunç bir izdüşüm çıktı.
Kendi döngüsünü bir diğerinde gerçekleştirmeye çalışan üç kişi: Philippe, Odile ve Isabella. Bir diğerinde var olmaya çalışıyorlar veya var olduklarını iddia ediyorlar... Bir diğerinde var olmaya çalışmak, kendine yetememenin biricik izahı gibi. İki mektuptan oluşan bu kitaba inceleme yazarken sanırım Isabella'ya mektup yazıyor gibi olacağım... Isabella, bir yerde şöyle diyor sevdiği Philippe'e: "Kendimi çok ölçülü, dikkatli buluyordum. Ne kadar garip, diye düşünüyordum.
Sevgili Begüm Çakır'ın önerisiyle okudum bu kitabı ve çok beğendim. Kitap iki bölümden oluşuyor. İlk bölüm Philippe'in ağzından anlatılırken ikinci bölüm ise Isabelle'in ağzından anlatılıyor. Bu kitap basit bir aşk romanından çok daha fazlası bana göre. Psikolojik çözümlemeler de barındırıyor. Kitapta karakterlerin duyguları çok ön plandaydı. Ayrıca kitabı okurken de 1920'lerin Paris'i de insanın gözünde canlanıyordu. Karakterlerin de çok güzel ve tüm yönleriyle kurguladığını gördüm bu kitapta. Fakat ben Remzi Kitabevi baskısında bazı çeviri hataları sezdim başka yayınevinden okumanızı tavsiye edebilirim.
Herkese iyi okumalar :)
Her kısmı fazlasıyla düşündürücü, vurucu analizlerle dolu bir kitap. Beni kendine hayran bıraktı. Dümdüz bir aşk romanı değil. Karakterlerin içindeki dünyaları, benzerlikleri büyük bir ustalıkla ortaya koymuş yazar. İnsanın içinde onu yiyip bitiren yalnızlıktan, karşı tarafın mutluluğu uğruna diken üstünde yapılan fedakarlıklardan, insanı yiyip bitiren şüphenin tohumlarının kök salıp insana ne denli tesir edebileceğinden dem vurmuş Maurois. Fazlasıyla etkilendim, okumayı düşünenlere tavsiye ederim.
ÇelişkiEdebiyat
Tamamen tesadüf eseri olarak aldığım bir roman. Hakkında düzülen övgülerin gereğinden fazla şişirildiğini okuyunca gördüm. Kahramanımız kağıt fabrikası sahibinin oğlu (adını bile 10 saatte unutmuşum) iki kadınla yaşadığı evliliklerdeki davranışlarını ve araya üçüncü bir kadının adını sayıklayarak filanca sebepten ötürü sona eren yaşamını konu edinmiş. Odille ile isabell birbirine tamamen ters iki kadın olmasına rağmen kahramanımız sevip evlenerek iki kadının da hayatını zindan ediyor. Hikaye bu. Ben etkilenemedim. Belki çeviridendir. Bir vadideki zambak değil mesela. Ama gene de okuyana aşk vaadediyor.
Aşkın Yanılsaması Olan Acı·208 syf.·1000k915.jpg)
9/10
2025 100. kitabı
Kitap, iki benzer kişinin (kültürel, yetiştirilme tarzı olarak) aşık olduktan ya da birine bağlandıktan sonra kendi düşüncelerinden, benliklerinden nasıl vazgeçtiklerini ve dönüşüme uğradıklarını gösteriyor. İnceleme de birkaç kişi başlıktaki İklim'i aşkın zamanla değişimi olarak anlamış ancak bana göre aşkın değişimi değil insanın aşık olduktan sonra ikliminin (kendinin) değişmesinden bahsediyor.
Baş karakterimiz Philippe güzelliğinden başını döndüren Odile ile evlendikten sonra değiştiğinden dem vurur. Ancak evlenmeden önce onun aile yapısının, kişiliğinin farkındadır ama güzelliğine duyduğu ilkel bir içgüdü baskın gelmiştir. Odile'in rahat davranışları ve yalanları Philippe'in kuşkulanmasına ve kıskanmasına sebep olur. Kıskançlığın etkisiyle acı çekmeye başlamıştır ve bu acı onda bağımlılığa evrilmiştir. Sonrasında da beklentisi olan sadık kadın profilini farkında olmadan gizemli, kuşkulandırıcı ile değiştirir. Çünkü sağlıklı düşüncesinin yerini sağlıksız düşünceyle değiştirince müthiş hezeyanlar duymaya başlar. Bu evlilik fazla uzun sürmez ve trajik bir şekilde sonlanır. Ancak kafasında yarattığı hastalıklı aşk profilini hayatı boyunca devam ettirecektir.
Karşısına ona benzeyen, uyumlu olabileceği ve önceden arzu ettiği gibi sadık biri olan Isabelle çıkmıştır. İlk başlarda yeni bir heyecan olarak gördüğü için bu kadınla arası iyidir. Ama zamanla hastalıklı aşk profiline geri dönecektir. Düzeltmediğimiz her sağlıksız düşünce eninde sonunda patlak verir. Ve Philippe ona derin acılar veren Odile'e dönüşecektir.
Kitabın ikinci bölümünde Isabelle konu alınır. Bu kişiler birbirine benzedikleri için (ve Philippe Odile'in erkek versiyonuna evrildiği için) aynı şeyleri kadın versiyonundan okuyoruz. Philippe Odile'e benzeyen birine rastlar ve hastalıklı düşüncesi
Alelade bir olay örgüsü üzerine saplanıp kalmış, yan karakterlerin işlevinin az olduğu kitapları sevmiyorum. Ana karakterini kendimle bağdaştıramadığım kitapları sevmiyorum. Düşüncelerimle taban tabana zıt düşen kitapları sevmiyorum. Birkaç basit cümleyle özetlenebilecek kitapları sevmiyorum. Sonunu tahmin edebildiğim, göstere göstere gelen kitapları sevmiyorum. Ama bütün bunlar; beni İklimler gibi bu özellikleri içeren kitapları okumaktan, hatta sevmekten alıkoymuyor. Çünkü hepsinden daha önemlisi, kitapları yolculuğa çıkmak için bir araç olarak görüyorum. Son zamanlarda bir kitabı okuduğuma değmesi için aradığım şartlar belli: beni bir köşeye sıkıştırıp sorguya çekmeli, beni belli noktalarda rahatsız etmeli, düşüncelerimi ya değiştirmeli ya da sağlamlaştırmalı. 
Andre Marois da bana tam olarak bu konuda yardım etmiş oldu.
İklimler'in üzerinde durduğu konu aşk ve getirdikleri, çoğunlukla da götürdükleri. Tutkulu, kararlı bir aşkın uçarı ve güvenilmez bir ruha yönelmesi trajedisini sunuyor bize. Philippe'in bağlılık içeren bu aşkının; karşısındakinin aslında zannettiği kişi olmadığını fark ettiği an hiçbir değişikliğe uğramadığını, daha doğrusu değişikliğe uğrasa bile aşkının hâlâ sonsuz bir aşk olduğunu görmek çok etkileyici.
"Ortak yaşamımızın ikinci ayında, gerçek Odile'in benim sevdiğim Odile olmadığını biliyordum. şimdi tanıdığım Odile'i daha az sevmiyordum, ama tümden farklı bir aşkla seviyordum."
Aynı zamanda İklimler; dünyanın dilinde olan, kimsenin konuşmadan edemediği bu ilkel konuyla ilgili birçok şüpheyi akla getiriyor ve sorgulatıyor: Aşk nedir, azalan veya artan bir şey midir, sonsuz sadakat gerektirir mi, kaçan kovalanır mı, onda ne buluruz da birisini severiz... Kitap, adını aşkın mevsimlerinin sürekli değişmesinden alıyor. Evet, aşk hep var ama aşkın
Andre Marois da bana tam olarak bu konuda yardım etmiş oldu.
İklimler'in üzerinde durduğu konu aşk ve getirdikleri, çoğunlukla da götürdükleri. Tutkulu, kararlı bir aşkın uçarı ve güvenilmez bir ruha yönelmesi trajedisini sunuyor bize. Philippe'in bağlılık içeren bu aşkının; karşısındakinin aslında zannettiği kişi olmadığını fark ettiği an hiçbir değişikliğe uğramadığını, daha doğrusu değişikliğe uğrasa bile aşkının hâlâ sonsuz bir aşk olduğunu görmek çok etkileyici.
"Ortak yaşamımızın ikinci ayında, gerçek Odile'in benim sevdiğim Odile olmadığını biliyordum. şimdi tanıdığım Odile'i daha az sevmiyordum, ama tümden farklı bir aşkla seviyordum."
Aynı zamanda İklimler; dünyanın dilinde olan, kimsenin konuşmadan edemediği bu ilkel konuyla ilgili birçok şüpheyi akla getiriyor ve sorgulatıyor: Aşk nedir, azalan veya artan bir şey midir, sonsuz sadakat gerektirir mi, kaçan kovalanır mı, onda ne buluruz da birisini severiz... Kitap, adını aşkın mevsimlerinin sürekli değişmesinden alıyor. Evet, aşk hep var ama aşkın
10/10
2026 16. kitabı
İklimler
Bir aşk romanına verilebilecek en güzel isimlerden biri bence. Aşkın -ya da ilişkinin- baharını, yazını, kışını ve aşkın mevsimlerinin hissettirdiği duyguları öyle güzel anlatmış ki, okuyan herkes kendisinden bir parça bulacaktır eminim.
Hem bir kadının ağzından hem de bir erkeğin ağzından okuduğumuz duygular şaşırtıcı derecede başarılı yazılmış.
Belki ilk defa hiçbir karakteri çok sevmeden, kitabın bütününü çok sevdim.
Aşk ve ilişkiler üzerine iyi bir roman okumak isterseniz bu kitabı listenize ekleyebilirsiniz.
Tahsin Yücel'in çevirisini de ayrıca çok beğendim.
Kitap hakkında daha detaylı yorumumu dinlemek isterseniz bu videoya bakabilirsiniz.
youtu.be/Csx1toCTiPU
10/10
2025 24. kitabı
Bu kitabı okurken, içimde uyandırdığı hislerle birlikte, öylesine güzel cümlelerle anlatacağımı düşündüm ki... Fakat şimdi kitabı bitirip de kapağını kapattıktan sonra, elimde kitapla öylece kalakalınca, ne söylesem (ya da ne söylemesem) bir şeylerin eksik kalacağını hissediyorum. O yüzden her ne kadar birkaç kelam etmiş olsam da, güzel bir aşk yaşanmış ve de bitmişçesine, bu kitabın bende bıraktığı hisleri kendime saklayıp, ara ara kitaba bıraktığım izlere dönüp okuyacak, belki kitapta geçen anlardan bazılarında kendimi bulacak, belki de karakterlerin ruh hallerine gülüp geçeceğim... Yalnız bir şey var ki onu söylemeden geçmek olmaz diye düşünüyorum. "Birine geç kalmak"tan bahsederiz ya her zaman, bunca yıldır duyup, hatta kendim de dile getirdiğim bir şeydir bu. Fakat kitap bana bunu hissettirene dek, hiç bu açıdan düşünmemiştim bu cümleyi. Şimdi daha iyi anlıyorum ki, birine geç kalmak, sadece zamansal olmuyormuş. Birine geç kalmak, o kişiye varana değin, yolda rastladıklarımızın bizde bıraktıklarından kaynaklı dönüşümlerimizi de yanımızda getirmemizden kaynaklı. Ve "geç kaldığını düşündüğün kişi"ye vardığında, "eski sen"i arıyorsan eğer, "keşke bu kadar örselenmeden sana gelebilseydim" diyorsan, işte o zaman gerçek "geç kalmışlığı" iliklerine kadar hissediyorsun...
Haydn keyifli okumalar :)
KARI-KOCA, METRES, SEVGİLİ VE YOSMAİlişkiler
Baştan sona, her bir kelimesinde, kitaba dair her bilginin, her sonucun, her nedenin olduğu bir inceleme yazısıdır. Kitabı okumayanlar, eğer olayların sonucu ne merakıyla okuyacaklarsa, bu incelemeyi okumamaları daha iyi olur. Benim gibi her şeyi bilmesine rağmen, nedenlerini ve işlenişini merak ederek okuyacaklarsa buyursunlar.
BÖLÜM 1
1900'lü yılların başında, kültürel yozlaşmanın ve edepsizliğin içindeki Fransa'nın, paçalarınızı pisliğe bulaşmasın diye kıvırmanız gereken yaşayışı içinde, paylaşımın yüce gönüllülükle, cömertlikle ve titreten bir nezaketle nasıl gerçekleştiğini okuyacağınız, bana göre çok fazla ders içeren, çok iyi bir roman okudum. Beğenip beğenmemekte bir tereddüdüm var ki, bu da aramızda eşrefi mahluklar olduğumuza inandığım için, ''karısını ya da kocasını paylaşmak çok olağan gelmeyecektir'' düşüncesinden kaynaklıyor. Kitaptaki her karakter size sevgiyi, nezaketi, fedakarlığı, vurdumduymazlığı, güzelliği, vefayı, ümit etmeyi, kötü olmayı, nankörlüğü, pis nefisliliği, evliliği, şefkati, sevgili olmayı ve daha nicesini sorgulatıyor.
Kitapta geçen birkaç ifadeyi Fransız kültürü içindeki anlamıyla birlikte açıklamam gerek:
*Metres; evlisiniz, karınızın da toplumun da haberi olduğu, aynı evde yaşadığınız, gönüllerin hoşluğu içinde meşk ettiğiniz kadın.
*Sevgili; evlisiniz ya da bekarsınız, seviyor ya da sevmiyorsunuz, daha çok ilgi ve hoşlanma seviyesinde meşk ettiğiniz kadın ya da erkek. Siz evli o bekar olabilir. İkiniz de bekar olabilir. Siz bekar o evli olabilir. Bir de bunun 2'li ilişki olduğunu düşünmeyin, çoklu da olabilir. Kadının da birkaç sevgilisi olabilir, adamın da birkaç sevgilisi olabilir ama bu bir sorun olamaz. Olağan şeyler. İnsanlar sıklıkla sıkıldığı için, herkes birbirini zamanla en az bir kere, şefkatle bağrına basabilir.
İklimler | | Andre MauroisEdebiyat
Puan vermedi·208 syf.·
2023 38. kitabı
Bir adam, iki evlilik ve birbirine zıt iki kadın.
Kitap iki bölümden oluşuyor.Kitabın Odile ve Isabelle adındaki iki bölümü aslında Philippe Marcenat’ın hayatının iki ayrı döneminden oluşuyor. İlk bölümde Philippe, Odile’i anlatıyor. İkinci bölümde Isabelle, Philippe’yi.
Kitapta karakterlerin derin duygularını, aşklarının en saf hallerini ve geçmişin izlerini okuyoruz. İklimler, kadın erkek ilişkilerini iniş çıkışlarıyla irdeleyen bir kitap. Kadınların ve erkeklerin aşkı nasıl farklı yaşadıklarını, aynı kadın ve erkeğin farklı kişilerle ilişkilerinde, ruhları değiştikçe yaşadıkları aşkın da nasıl farklılaştığına tanık oluyoruz.
Philippe'ın ağzından yazılan bölüm de, Isabelle'nın ağzından yazılan bölüm de etkileyiciydi.İki farklı yazarın kaleminden çıkmış gibi. Duyguların aktarımı açısından benim beğendiğim bir kitap oldu. Bırakacağı etki biraz da sizin iklimize bağlı.
Derin cümleleri ve betimlemeleri seviyorsanız bu kitapla mutlaka tanışmalısınız.
Keyifli okumalar.
.
.
.
Yazar Hakkında
434.jpg)
Andre MauroisYazar · 22 kitap
André Maurois (asıl adı:Émile Salomon Wilhelm Herzog) (d. 26 Temmuz 1885 Elbeuf, Fransa - ö. 9 Eylül 1967 Neuilly-sur-Seine) Fransız roman, hiklaye, deneme, biyografi, tarih yazarı'dır.
Yaşamı
Alsas'li Yahudi asıllı zengin bir tekstil sanayici ailesinden olup ailesi Fransa-Prusya Savaşı'ndan sonra Alsas'dan kaçıp Normandiya'da Lebeuf'de bir yünlü tekstil fabrikası sahipleri idi. Maurois bu kentte doğdu. Maurois Rouen'de "Pierre-Corneille Lisesi"'de eğitimini yaparken Fransa'da 18. yy. dan itibaren en iyi lise öğrencilerinin girdiği "Concours général" imtihanlarına girip ödül kazandı. Üniversite diplomasını da edebiyat üzerinde yaptı.
Mecburi askerlik görevini bitirdikten sonra 12 yıl ailesi sahip olduğu fabrika ve şirketin idarecisi olarak görev yaptı. 1909'de Genevre bir Polonya'lı kontun genç kızı olan Jane-Wanda de Szymkiewicz (Jeanine) (1892-1923) ile tanışıp onunla birinci evliliğini yaptı.
I. Dünya Savaşı döneminde Fransız ordusuna katıldı ve Fransa'da bulunan Britanya sefer ordusuda tercümanlık ve liyazon subaylığı yaptı. Yayınladığı ilk eseri olan "Les Silences du Colonel Bramble (Albay Bramble'ın Susması)" bu dönemdeki yaşamını alaycı olarak ama sosyal realizm öğeleri ile işlemektedir. Bu eser Fransa'da hemen rağbet gördü ve İngilizce'ye tercümesindenn sonra İngilizce konuşulan ülkelerde de popüler oldu. Bunu "Discours du docteur O'Grady" adlı romanıyla takip etti.
Yazı hayatının kalan kısmında da Maurois Britanya halkı ve konuları hakkında birçok eser hazırlamıştır. Bunlar arasında politikacı Disraeli; Byron,Shelley adlı tanınmış şairler ve Alexander Fleming adlı bilim adamının biyografileri bulunmaktadır. Bu Britanyalilar biyografileri yaninda Maurois Fransiz taninmislari olan Victor Hugo, George Sand,Honoré de Balzac ve General Hubert Lyautey'in biyografilerini de yazmistir.
Savaştan sonra "Croix-de-feu" ve "Le Flambeau" adlı edebi dergilerin editörlüğünü yaptı.
1924'de Paris'de ikinci karısı Simone de Caillavet ile tanıştı. Bu ikinci karısı kendini yalnız kocasının şahsi hayatına değil resmi ve edebi hayatına da vakfetti.
1938'de Maurois çok ünlü "Academie Française"'e üye seçildi. Bu seçimde sonradan Nazilerle anlaşıp onlar yararına Vichy Fransası adlı hükümet kuracak Mareşal Petain ona destek olmuş ve 1940'da yazdığı otobiyografi eserinde Maurois bu desteği için Mareşal'a şükranını bildirmiştir.
II. Dünya Savaşı başlayınca Maurois Britanya (Ordusu) Genel Karargahı'nda "Resmi Fransız Gözlemcisi" görevini aldı. Bu resmi görevi ile Britanya ordusunun Belçika'ya girişinde o orduda görevini yapmaktaydı. Fransız hükümetinde bulunan bakanları ve politikacilari şahsen tanımaktaydı ve 10 Haziran 1940'da Londra'ya bir misyonla gönderildi. Tam bu sırada Nazi orduları Fransa'da galip geldiler ve Fransa Nazilerle Ateşkes imzalamak zorunda kalmıştı. Maurois terhis edildi; görevinden alındı ve Kanada'ya gitti. Sonra Maurois bu savaş içinde General Charles De Gaulle'ün "Özgür Fransa Kuvvetleri"'na katıldı ve tüm savaş boyunca bu askeri görevde bulundu.
27 Haziran 1947'de Fransa Cumhurbaşkanı kararnamesi ile ismi resmen "Herzog"'dan "André Maurois"'ya değiştirildi.
Maurios 1949'da karısı yanında olmadığı bir Güney Amerika seyahatinde kendi eserlerini İspanyolca'ya çeviren, genç, güzel geniş görüşlü María de los Dolores Checa Garçía y Rivera, adlı bir hanıma aşık oldu. Bu ilişkisi 20 gün sürmekle beraber Maurois "Marita" adını verdiği bu genç hanıma 54 mektup ve 11 şiir yazdı ve bu ilişki 1949'da sona erdikten sonra bu yazılar karısının isteğine uyarak yayımlanmıştır.
9 Eylül 1967'de 82 yaşında iken Neuilly-sur-Seine'de vefat etti ve Neuilly-sur-Seine şehir mezarlığına gömüldü.
915.jpg)
