“Mutsuzluğun nedeni başarısızlıktan gelmemeliydi, hele hayal kırıklığı asla gözyaşlarının nedeni olmamalıydı. Neden insanlar bir türlü anlayamıyorlar hayattan hiçbir şey beklememeleri gerektiğini…”
genelinin iyi fakat özellikle ilk kısımlarının neredeyse her sayfası çok vurucu olan friedrich nietzsche'nin kitabı. insanların bu kitabı hızlı hızlı değil, her cümlesini sindire sindire okuması gerekli. herkese bu duygu ne kadar geçer bilinmez. zerdüşt'ün de dediği gibi bu ağız her kulağa göre değil...
"ey güneş, ey büyük yıldız! aydınlattıkların olmasaydı nice olurdu mutluluğun" diyen zerdüşt karakteriyle nihilizm'in içinden çıkılması gereken bir kuyu olduğunu bir kez daha vurgulayan nietzsche'nin "yazılmış en derin eser" olarak nitelendirdiği, şiirsel bir dile sahip olan felsefik bir eser. Okumayanınız kaldıysa tavsiyemdir.
Daha önce bir kitap okurken bu kadar güldüğümü hatırlamıyorum. Yazılmış en komik kitaplar arasında ilerleyen zamanlarda ilk beşe gireceğine naçizane inanıyorum. Ana karakter bir anti kahraman ve kitabın sonuna kadar ismini dahi öğrenemediğimiz son derece absürt bir kişilik. Ailesini terk ettikten sonra başına gelenlere gözünüzden yaş gelerek güleceğinize eminim. Aynı zamanda kitap birçok genel kültür, felsefik ve psikolojik de bilgi içermektedir. Bu kitabı okuduktan sonra hem bir şeyler öğrenecek hem de çok eğleneceğinize eminim. Son zamanlarda okuduğum en iyi kitaplardan biri ve yeraltı edebiyatı, absürt komedi ve kara mizaha gerçekten güzel bir örnek. Kesinlikle tavsiye ediyorum!