Gülşah Savaş
@gulsahsavass
Kendimizi olduğumuz gibi onayladığımız, sevdiğimiz ve kabul ettiğimiz zaman, her şey yoluna giriyor.
Spinoza sonsuzluğun, zamanın zıttı olduğunu vurgular. Zaman, değişim ve dönüşümdür, iniş ve çıkıştır, doğum ve ölümdür. Zaman hayattır. Sonsuzluk ise tam tersidir: Değişmez ve dönüşmez, çünkü sonsuzluk zamanın dışında kalan şeyin ta kendisidir.
Spinoza şundan emindir: Kederin iyi olması imkansızdır, kederden her zaman kaçınmak gerekir.
Mutlu olduğumuzda, mutsuz halimizden daha fazla kendimiz oluruz. Daha fazla kendimiz olduğumuzda ise gerçekliğimiz ve mükemmelliğimiz artar. Aslında üzgün olmamız, dış koşulların altına ezilmemizden, potansiyelimizin zayıflamasından, yaşama arzumuzun tükenmesinden kaynaklanır. Dolasıyla üzgünken tamamen kendimiz olmayız. Kimliğimizden ve olduğumuz şeyden doğan güçlerin zarar gördüğünü hissettiğimiz için acı çekeriz.
Eylemlerimizi belirleyen irademiz değil; kendimize, dış dünyaya, başkalarına dair sahip olduğumuz bilgidir.