Kitabın konusunu ilk duyduğumda fazlasıyla heyecanlanmıştım. Yersiz bir heyecanmış. Hiç beğenmedim ve fazla cringe buldum. Başrol kızımızın (Bestegül) gerek konuşmaları gerekse düşünceleri gerçekten fazlasıyla sıkıcı ve cringe hissettirdi. Kitabın sonunu ilk 30 sayfada çok net anlayabiliyorsunuz. Sonuna da hiç üzülmedim çünkü karakterlerle kendimi hiç bağdaştıramamıştım. Sadece "evet, okudum" diyebileceğim çünkü bana hiçbir duygu katmadı. Yazara asla laf etmiyorum, kendisinin okuduğum ilk kitabıydı ve yanlış bir kitapla tanıştığımı umuyorum. Okumayın da diyemem, elbette sevenler de olabilir fakat bana kesinlikle hitap etmedi. Kitap hakkında aklımda kalan tek şey şarj konusunda Bestegül'ün "ağla kudur benimki 93" dediği yer ve okuyunca koskoca bir NE olduğum diyalogdu. Daha diyebilecek bir şey bulamadım.