İnsanı sadece biyolojik bir varlık olarak göremediğimiz, onun varoluşuna çeşitli yüce anlamlar yukledigimiz için, gövdeden akan kanın, can denilen şeyin çekip almasını, dolayısıyla o kişinin " ölmüş" olmasını bir türlü kavrayamadigimizi düşünüyorum. Hayvanlar ölümü anlıyor ama insanlar anlayamiyor. Can denen şey, her türlü yaralanmaya, berelenmeye açık haldeki insan bedeninden bir saniyede çıkıp gidi veriyor ve insanlar bunun sonucunda aklını kaçıracak kadar sarsılıyorlar. "Tanrım, daha bir iki saat önce nasıl da canlıydı, nasıl da kahkahalar atıyordu, şimdi nasıl yok olabilir" diye tekrarlayıp duruyorlar. İnsanın algılama gücünü zorlayan bir durum bu. Hayatımıza, varoluşumuza yukledigimiz hiçbir kavramla bagdasmiyor. Sahiden herşey saçma mi, hayatın hiç bir anlamı yok mu? Bence öyle! Yok, hiç bir şey yok. insanın biyolojik fonksiyonlarına aşırı bir anlam yükleme çabası içindeyiz. Çünkü hiçlik zor geliyor.