Bebekler 1-2 yaşlarında ailesinde gördüklerini taklit etmeye başlar . Ebeveynler , çevrelerinde henüz düzgün cümle kuramayan çocuklarının herhangi bir şeyden etkilenebileceğini öngöremez . Ama gelişen tek şeyin dil gelişiminin olmadığını bilişsel ve sosyal gelişiminin de devam ettiğini bilemeyebilirler . O nedenledir ki kavgayla , şiddetle dolu bir ortamda dünyaya gelmiş ve büyümüş bir çocuk ile huzur dolu bir ortamdakini kıyaslamak pek de akıl işi değil . Bu bireyler sadece çocuk olarak da kalmıyor . Bir yetişkin olup ya mutlu oluyorlar ya da dünyanın en güzel oyunculuklarını sergileyip mutlu görünmeye çabalıyorlar . Peki hayat eşsiz doyum veren güzel duyguları devamlı çabalamak için yeterince uzun mu , sanmam . İşte burada herkesin kendine dönüp , yanlış giden şeyleri ayıklayıp , yoluna devam etmesi gerekiyor . Güzel bir insan olamadan , güzel insan yetiştiremiyorsun . Güzellik bulaşıcı olsa gerek .