Sümeyye Gülsüm
@gulsumsgenc
Şu anda okuduğu kitap
Besbelli devlet sizi, biz garibanların kanıyla beslenesiniz diye göndermiş başımıza.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Yoksulluğumuzun doğuştan işlediğimiz günahların sonucu olmadığını, aksine, derin toplumsal ihmaller sonucu olduğunu öğrenecektim.
Acımızdan ölüyor bile olsak, sofra başında insan onurunun sınav vermesi, kurtarılmasıydı önemli olan.
Bu dünyada açlıktan, yoksulluktan da önemli olanı onurlu olmak, onurlu yaşamaya çalışmaktır. Zengin kısmının onura gereksinimi yoktur. Paraları vardır, paralarıyla örterler her şeylerini. Onurlu olmanın yükünü her dayim biz yoksullar çekeriz oğul
Törelerle uyur, törelerle uyanırdık. Törelerimiz bazen yararlı şeyler öğretirdi ya, çoğu zaman da, kişiliğimizdeki ayırt edici özellikleri yok ederdi. Her şey, töredir, gelenektir diye yapıldığı zaman insan aslında hiçbir şey yapmamış olur, her şey tekrara dönüşürdü. Bir şeyi başkaları da yapıyor, inanıyor diye yapmakla insan gelişemezdi. Gelişemezdi ya, yine de töredir, gelenektir, atalarımızdan böyle gördük, diye diye sayısız korku düğümü atılırdı içimize. Oysa insan korkularından kurtulabildiğince insandır değil mi ana?