Niçin Nesin Vakfı bahçesine gömülmek istiyorum? O da cimriliğimden… Bu vakfa herşeyimi, herşeyimi verdim, cesedimi de ona vermek, Nesin Vakfı toprağının cesedimden de yararlanmasını istiyorum. Gömütüm Vakıf bahçesinin neresinde? Bilinmesin, hiç bilinmesin… Önemli değil bilinmesi… Ama bilinmemesi önemli benim için.
Köy Enstitüsü’nde Yurt ve Dünya yayınlarından Uygarlığa Giden Uzun Yol diye bir kitap okumuştum. Onun gibi, halkın kendi kendisinin efendiliğine, gerçekten bağımsız Türkiye’ye, gerçek demokrasiye, yurtta ve dünyada büyük kardeşliğe, büyük insanlığa giden yolda uzun yolcular olarak görüyorum kendimizi. Bu yol öyle kısadan, kese’den varılacak yollardan değil. O uzun yol tepilip başedilmeden sağlık eğitim öğretim sefilliği, baskılar, işkenceler, haksızlıklar bitmeyecektir. O uzun yolda tabanlarımız patlatıncaya değin yürümek zorundayız. Çoğumuz amaca varmadan yıkılıp kalacağız belki. Ama kalkıp gene yürüyeceğiz. Çelme takacaklar, toparlanıp yeniden yürüyeceğiz. Varıncaya, ölünceye değin koşacağız adeta. Biz varmazsak çocuklarımız, torunlarımız varacak. Uzunluğuna, dikliğine, yokuşluğuna bakmadan o uzun yolda yürüyüp gideceğiz.