Hayatına yön vermeye çalışan kendisini henüz keşif yoluna sokan bir genç kızımızın (Chizu) Tokyo'da kendisine aile dostu bir yaşlı kadının (Ginko-san) evinde yer bulmasıyla şekillenen hikayesi. Şekilleniyor çünkü genç kızımızın etrafındakileri henüz yeni idrak etmeye başlayan bir velet olmasından kaynaklı bilinçsiz bir yargılar silsilesi veyahut kümkümesi var. Dürtüsel ve ezberlenmiş olgusal hareket ediyor, bu budur sebebi de şöyledir tarzındaki düşünceleri ve hareketleri Ginko-san'ın müthiş hareketsizliği ve tepkisizliği (merhamet ve sabır turnusolu) ile çarpışınca yer yer kıskanıyor yer yer sinirleniyor, gıcık oluyor ama sonraları onun da bir hayatının, duygularla inşa edilmiş bir ömrünün olabileceği ihtimaliyle tanışıyor, anlıyor ki burun kıvırıp bir kenara atacak şekilde yaklaştığı yaşlı hüviyeti kendisi için öğretici bir gaya kuyusu. O zaman da buruluyor, özlüyor ama anlıyor en azından. Umarım anlatabilmişimdir, bizden başka olanlara belki de bir bildikleri vardır gibi kadersel bir kelamla yaklaşmak gibi değil de sözlerine, hareketlerine, inançlarına değer verip iletişimde kalıp o şekilde davranılmalıdır, o zaman süzgeç görevi görecektir zaten beyin alması gerektiğini alacağına, atması gerektiğini atacağına içkin.
Tatlı, yine sade yine nüktedan ve özü sözü bir dil ile oluşturulmuş bu hikaye, tatilde beni bir tık açtı ve iyi hissettirdi, sahilde okuduğum tek kitap olma unvanını taşıyor artık.
Sırada kelimeler izlencesi, buyursunlar:
Komatsu; alt kısmında ısıtıcı bulunan ve üzerine battaniye ya da örtü serilen alçak masa.
Chan; genelde kız çocukları, kız arkadaşlar veya sevimli bulunan kişiler için kullanılan samimi ifade şekli.
Tatami; Japon evlerinde zemin kaplaması olarak kullanılan geleneksel hasır.
Mahjong; dört oyuncu arasında oynanan, Çin kökenli
Herşeyden sayısızca çok var. Ama benim gülüm bir tane. Kaprisleriyle, konuşmasıyla, sevgisini göstermesiyle bitanem gülümm. Büyümek korkutuyo insanı. Ayyaş mı iş adamı mı lambacı mı coğrafyacı mı soytarı mı olucam bilmiyorum. Ama gülümü asla bırakmicam.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
https://youtu.be/lXdBWFvjHnMAşk
İncelemeyi okumadan önce Sa'di'nin "Bırak ağlayayım" şiiri iftiharini açıp dinleyin .
Kitap boyunca karekodları okutup o anı yaşadım.
Mehnaz gülümm acıların beni derbeder etti hıçkıra hıçkıra ağladım. Mehnazcan sende kendimi gördüm sevgi ile yeni tanışmış taptaze bir çiçek...
Muhammed ve mehnaz arasında geçen aşkın aslında olumsuzlukları ve bunun temel sebebi aslında ikisininde nasıl davranacaklarini bilmeyecekleri küçük yaşlarda olması.
Eğer sonu böyle bitmeseydi gerçekten içim parçalanmış olacaktı. Aşk diyorum ne tuhaf bir şey hem seni dünyada ki en mutlu insan yapar hem de en mutsuz insanı yapar keske sadece mutsuzluk diyip geçebilsem . Bir yara düşünün ve durmadan tuz basılıyor üstüne....
Ey sevgili kıymet bilmeli insan birbirinin değerini bilmeli insan şu fani dünyada küçücük bir şey için değer mi sevdiklerimizi kırmaya gurur denen şey için değer mi saatlerce günlerce aylarca sevdiğimizden ayrı durmaya .
Kitap ve ben bir bütün olduk belki de kedimi Mehnaz'da buldum diye
İyi okumalar 🌿🌹( Peçete bulundurun okurken🥺 )