Hoyrattır bu akşamüstüler daima.
Gün saltanatıyla gitti mi bir defa
Yalnızlığımızla doldurup her yeri
Bir renk çığlığı içinde bahçemizden,
Bir el çıkarmaya başlar bohçamızdan
Lavanta çiçeği kokan kederleri;
Hoyrattır bu akşamüstüler daima.
Dalga dalga hücum edip pişmanlıklar
Unutuşun o tunç kapısını zorlar
Ve ruh, atılan oklarla delik deşik;
İşte, doğduğun eski evdesin birden
Yolunu gözlüyor lamba ve merdiven,
Susmuş ninnilerle gıcırdıyor beşik
Ve cümle yitikler, mağlûplar, mahzunlar...
Söylenmemiş aşkın güzelliğiyledir
Kağıtlarda yarım bırakılmış şiir;
İnsan, yağmur kokan bir sabaha karşı
Hatırlar bir gün bir camı açtığını,
Duran bir bulutu, bir kuş uçtuğunu,
Çöküp peynir ekmek yediği bir taşı...
Bütün bunlar aşkın güzelliğiyledir.
Aşklar uçup gitmiş olmalı bir yazla
Halay çeken kızlar misali kolkola.
Ya sizler! ey geçmiş zaman etekleri,
İhtiyaç ağaçlı, kuytu bahçelerden
Ayışığı gibi sürüklenip giden;
Geceye bırakıp yorgun erkekleri
Düşün ki gölgesinde serinlediğ in huzur bulduğun ağacı, hiç sulamadın. Diğer ağaçları da burada anlatmak istediğim tek bir kavram var aslında. Bir ağaç vardır hep gölgesi, oradasındır. Ne zaman güneş parmak uçlarına değdi biraz daha yakınlaşıp hatta sırtını yaslayabildiğin mesafeye kadar geldiğin. En sonunda ise çaresiz yaslandığın. Çaresiz mi bilemedim. Neyi nasıl istediğin değil de en çok neyi istediğin gerçek Bir çaresizlik olabilir. Serinlemiş huzurlu rahat sevilmemiş.
Kimyası oldu tabiatın artık rahat nefes alamamak. Bütün öğretileri inadına yetersiz kılmak. Yetti dediğim yerde yetersiz kalmak.
Anlam ve kafiye özgürlüğünün içerisinde bunalmak. Konuyu ne kadar uzatsak irdelesek kesinlikle samimiyetle güzel yüzle başarısızlığa yakışmayan gülüşü kendine özgür mahkum çaresizlik. Ve anlatılmak istenilen içinden çıkılması gerekenler durumun karmaşasıyla var olmak.... Tertemiz saçmalamak.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Bu bakışta bir iş var
Emek verecek kadar özel
Bu gülüşte bir iş var
Anlam vermeyecek kadar güzel
Bir çocuk tebessümü kadar güzel
Bir bebek gülüşü kadar özel
Çiçeklerle donatılmış gibi saçlar
Denizin verdiği o huzurlu bakışlar
Bu işte bir iş var
İçimde sana dair bir aşk var.
Eyşan
Gülüşü papatya tarlalarına benzeyen bir kadının ellerine en çok papatya yakışır. Çünkü bazı kadınlar çiçek sevmez sadece; çiçeklerin anlamını taşırlar. Ve her güzel sevilen kadın, bir papatyanın masumiyetini, zarafetini ve sevgisini hak eder.
Papatya gibi sevilsin herkes.
`OlvidoŞiir
Hoyarttır bur akşamüstüler daima.
Gün saltanatıyla gitti mi bir defa
Yalnızlığımızla doldurup her yeri
Bir renk çığlığı içinde bahçemizden,
Bir el çıkarmaya başlar bohçamızdan
Lavanta çiçeği kokan kederleri;
Hoyarttır bu akşamüstüler daima.
Dalga dalga hücum edip pişmanlıklar
Unutuşun o tunç kapısını zorlar
Ve ruh, atılan oklarla delik deşik;
İşte, doğduğun eski evdesin birden,
Yolunu gözlüyor lamba ve merdiven,
Susmuş ninnilerle gıcırdıyor bir beşik
Ve cümle yitikler, mağluplar, mahzunlar...
Söylenmemiş aşkın güzelliğiyledir
Kağıtlarda yarım bırakılmış şiir;
İnsan, yağmur kokan bir sabaha karşı
Hatırlar bir gün bir camı açtığını,
Duran bir bulutu, bir kuş uçtuğunu
Çöküp peynir ekmek yediği bir taşı...
Bütün bunlar aşkın güzelliğiyledir.
Aşklar uçup gitmiş olmalı bir yazla
Halay çeken kızlar misali kolkola.
Ya sizler! ey geçmiş zaman etekleri,
İhtiyar ağaçlı kuytu bahçelerden
Ayışığı gibi sürüklenip giden;
Geceye bırakıp yorgun erkekleri
