Sen güller saçarken gülüşün ile bana
Onları zehir gördüm lanet olsun bana
Bir ömür yolunu gözlemek ile geçecek
Yaptıklarımla seni üzdüm cezadır bana
Sen ki gülüşüyle beni ödüllendiren sevgili
Yokluğun ne büyük bir cezamış oysa ki
Gözlerinden akıttığım her bir damla yaş
İnan ki ciğerimden kan kusa kusa çıkar
Hasret denizinde boğulup tekrar diriliyorum
Sen başkasında mutluluğu bul sevgilim
Değerini bilemediğimden yokluğun ile
Bir ömür beraber olmaya zincirlendim...
Bir kızıl goncaya benzer dudağın
Açılan tek gülüsün sen bu bağın;
Demiştin.
Ama o gülün kurumaması için hiç bir çaba sarf etmedin sadece uzaktan izledin ve yavaş yavaş kurudu belki de ölür ..