Ay
Bakışın, gülüşün , neşen ve hüznün Ay altında bir gül nağmesi yüzün.
Hangi çağın gelişidir bilmem, gülüşün Soluk bir dünyanın mezarlarına Gömerek gurbetimi Kapadı karanlığa Yesrib, kapılarını Meydan okuyuşun çağın ordularına Bilmem hangi mevsimin başlangıcıdır Doruklardan öte hevese doğru Alaca bir at koşar içimde Zamansız, mekânsız nefese doğru
Reklam
Hangi çağın gelişidir bilmem, gülüşün
Sayfa 15 - Timaş Yayınlar·Kitabı okuyor
Edebiyat
Hangi çağın gelişidir bilmem, gülüşün
Eskiden Türkler, “Seni seviyorum” değmezmiş. “Seni gülüşün bana Ötüken” dermiş.
Alıntı
Sevdiğimiz kadınla kendimizi tüketiyoruz, inandığımız fikirlerle kendimizi tüketiyoruz, bizi heyecanlandıran bir görünüm karşısında kendimizi tüketiyoruz."
Can Yayınları
Reklam
Reklam