Bazen anlattıklarını dinleyecek bir dosta veya yalnızlığa ihtiyaç duymazsın. Sessizliği seninle bölüşecek, seni yargılamadan acını misafir edişini izleyecek birini istersin yanında.
İnsanları sevmiyordum çünkü nankör, çıkarcı ve hatta acımasızdılar. Bir tek kitaplarım vardı dostum. Bir tek hayallerim vardı gerçekleşmesini ümit ettiğim ve yalnızca ben vardım.
Bir kez kendini bulmuş olan kişinin bu yeryüzünde yitirecek bir şeyi yoktur artık. Ve bir kez kendi içindeki insanı anlamış olan bütün insanları anlar.